Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΚΛΕΙΔΙΑ [Λένας Μαντά, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ


ΔΕ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ Ο,ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΜΕ. ΠΕΝΤΕ ΛΟΥΚΕΤΑ, ΠΕΝΤΕ ΚΛΕΙΔΙΑ. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΣ, ΘΑ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΚΙ ΕΝΑ ΚΛΕΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΤΟΥ. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΣΟΥ. ΑΝ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΔΕ ΘΑ ΤΗ ΔΕΙΣ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΕΘΑΜΕΝΗ! ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΟΔΗΓΙΕΣ… 

Από κείνη την ώρα άρχισε ο εφιάλτης. Η μικρή της κόρη, η Μαργαρίτα της, ήταν στα χέρια απαγωγέων, δεμένη με πέντε αλυσίδες σαν μικρό ζώο. Δεν μπορούσε να ζητήσει βοήθεια από κάποιον, αφού κανένας δεν ήξερε την ύπαρξη του παιδιού. Ούτε καν ο άντρας της, ο παντοδύναμος Ορέστης Δελμούζος. Έπρεπε να υπακούσει με όποιο τίμημα…

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Όταν ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του παρόντος βιβλίου ομολογώ πως γούρλωσα. Η ιδέα μου φάνηκε ευφυέστατη και εφ'όσον το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι ένα από τα αγαπημένα μου είδη λογοτεχνίας το περίμενα πως και πως.

Όπως προείπα η ιδέα είναι ευφυέστατη ωστόσο η απόδοση της στο χαρτί δεν μου άρεσε καθόλου. Το βιβλίο ξεκινάει δυναμικά, όμως μετά από κάποιες σελίδες η κοιλιά είναι μεγάλη. Έχοντας διαβάσει πολλά αστυνομικά μυθιστορήματα, ομολογώ πως θα ήθελα μια πιο κινηματογραφική πλοκή, γεμάτη ένταση και αγωνία. Η αγωνία δυστυχώς έλειπε από το βιβλίο της κυρίας Μαντά.

Αν το βιβλίο ήταν κατά το ήμισυ μικρότερο νομίζω θα ήταν ένα καλό βιβλίο. Οι συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν με άτσαλο τρόπο κάτι που μπέρδευε τη στιγμή που επέστρεφε στο παρόν, καθώς επίσης και η αφήγηση γεγονότων από το παρελθόν σε μεγάλο μέρος του βιβλίου κούραζε τον αναγνώστη και χάνονταν τα συναισθήματα που πρέπει να υπάρχουν στα αστυνομικά μυθιστορήματα. Άριστα δοσμένοι οι χαρακτήρες της κυρίας Μαντά, κάποιοι όμως χαρακτήρες παρουσιάστηκαν τέλειοι και εκτός πραγματικότητας υπέροχοι σε πολλά σημεία. 

Απλό λεξιλόγιο και γραφή στρωτή χωρίς όμως η συγγραφέας να εμβαθύνει λίγο περισσότερο στο θέμα. Ήταν μια ρηχή αφήγηση γεγονότων. Το τέλος του βιβλίου, αν και απρόβλεπτο ομολογουμένως, μου φάνηκε λίγο ρηχό, επιφανειακό. 

Δυστυχώς, η πρώτη προσπάθεια της Λένας Μαντά στο αστυνομικό μυθιστόρημα, δεν με άφησε ευχαριστημένο σαν αναγνώστη, ούτε καν γοητευμένο. Δυσκολεύτηκα να το τελειώσω και υπήρξαν στιγμές που "πηδούσα" παραγράφους. Ωστόσο, για την προσπάθεια και μόνο, μπράβο!

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η δική σας άποψη για αυτό το βιβλίο;