Ο ΛΥΚΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ [Χρυσηίδας Δημουλίδου, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ξημερώματα Χριστουγέννων του 1984 στο Σπαντάου του Βερολίνου, ένας άνδρας αυτοκτονεί πέφτοντας στα παγωμένα νερά του ποταμού Χάβελ. Ο θάνατός του θα γεννήσει το λύκο της μοναξιάς. Στις 23 Οκτωβρίου του 1994 η άγρια δολοφονία μιας γυναίκας στο Βερολίνο συνταράσσει τη Γερμανία. Εκείνο το βράδυ ο λύκος ούρλιαξε για πρώτη φορά. Η υπόθεση παραμένει ανεξιχνίαστη και μπαίνει στο αρχείο. Χρόνια αργότερα η πανέμορφη νεαρή γυμνάστρια Σοφιάννα Δρανά δε γνωρίζει πως εκείνο που κουβαλά πάνω της την έχει μεταβάλει σε στόχο. Το μόνο που επιθυμεί είναι να ζήσει το όνειρο των πλουσίων με οποιοδήποτε τίμημα. Γι’ αυτό και δε διστάζει να χρησιμοποιήσει την εμφάνισή της για να το πετύχει. Στις 16 Φεβρουαρίου του 2008, χιόνισε πολύ στην Αθήνα και ο λύκος ούρλιαξε ξανά. Η υπαστυνόμος Α΄ Ευρυδίκη Τζελή, που αναλαμβάνει ως βοηθός αστυνόμου Α΄. την υπόθεση μιας πρωτοφανούς δολοφονίας που συγκλονίζει την Ελλάδα. παρατηρεί κάτι που δεν έχει προσέξει κανείς. Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή της κινδυνεύει, όμως δεν το γνωρίζει. Σαν ουρλιάζει ο λύκος της μοναξιάς, καραδοκούνε οι μνήμες και ξυπνάει ένας δολοφόνος…

Η Χρυσηίδα Δημουλίδου επανέρχεται δυναμικά στο αστυνομικό μυθιστόρημα με μία ιστορία που εξελίσσεται μεταξύ Ελλάδας και Βερολίνου, η οποία που θα σας αφήσει με κομμένη την ανάσα.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το βιβλίο υπό κανονικές συνθήκες θα τελείωνε σε 2 μέρες, αλλά λόγω άλλων υποχρεώσεων το διάβαζα λίγο λίγο, αλλά πολύ προσεκτικά! Το αποτέλεσμα; Να υποψιαστώ τον δολοφόνο τη στιγμή που ολοκλήρωνα τα 3/4 του βιβλίου. Στο τελευταίο τέταρτο ήρθαν λίγο τα πάνω κάτω, μπερδεύτηκα, αποπροσανατολίστηκα και έχασα τη μπάλα που λένε.

Το βιβλίο στην γενικότερη μορφή του είναι ΑΡΤΙΟΤΑΤΟ. Είναι ένα βιβλίο το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να είχε εκδοθεί στην Αμερική ή έστω στην Ευρώπη και να κάνει τρελή επιτυχία. Ατμοσφαιρικό, αποπνικτικό, ένα θρίλερ με τα όλα του. Οι περιγραφές της Χρυσηίδας, δεν θυμίζουν τίποτα από τα προηγούμενα βιβλία της, κάτι που δείχνει ότι δεν μένει στάσιμη και έντεχνα ελίσσεται στον χώρο της λογοτεχνίας δοκιμάζοντας διαφορετικές τακτικές και όχι την πεπατημένη μεθοδολογία.

Ένα βιβλίο σκληρό, ωμό όπως θα του άρμοζε, χωρίς περιττές περιγραφές και περιττές αναφορές σε γεγονότα. Η συνεχής αναδρομή στο παρελθόν και η γρήγορη ροή των γεγονότων σε ρουφάνε στις σελίδες και δεν σου επιτρέπουν να το αφήσεις από τα χέρια σου. Στάθηκε εξαιρετικά δύσκολο να το αφήσω στο ράφι μου για 3 μέρες σχεδόν ενώ στο μυαλό μου τριβέλιζε η μορφή του δολοφόνου.

Ατμοσφαιρικό όπως προείπα θα μπορούσε άνετα να συναγωνιστεί ακόμα και την Άγκαθα Κρίστι. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα το οποίο σου κόβει την ανάσα με την θριλερική του δομή αλλά και με την ωμότητα των περιγραφών.

Βέβαια το βιβλίο δεν είναι ένα αντικείμενο μόνο προς τέρψην του φιλαναγνωστικού κοινού αφού συνδυάζει, μυστήριο, θρίλερ, έρωτα και ίντριγκες αλλά θίγει και ζητήματα επίκαιρα και διαχρονικά. Οικονομική κρίση, φιλοζωία, facebook. Θίγει κοινωνικά θέματα μέσα από τις ιστορίες των ηρώων και αυτό δείχνει πως η συγγραφέας με εύστοχο τρόπο, ποντάροντας στην ψυχαγωγία που θα προσφέρει το βιβλίο, προσπαθεί να ανοίξει τα μάτια του αναγνωστικού κοινού της και να του μεταφέρει αξίες (όπως η φιλοζωία) αλλά και να τους τονίσει τους κινδύνους που ελλοχεύουν νέες τάσεις (βλ. facebook).

Συνεχίζω και μένω άναυδος με τον συγγραφικό οίστρο της συγγραφέως και αισθάνομαι πως μπορεί να δώσει ακόμα περισσότερα και είμαι σίγουρος πως θα το καταφέρει. Το βιβλίο αυτό είναι το ΑΡΤΙΟΤΑΤΟ βιβλίο που έχει κυκλοφορήσει. Άρτιο στα πάντα. Δεν άφησε ούτε καρφίτσα να περάσει απαρατήρητη... Συγχαρητήρια στην πολυαγαπημένη Χρυσηίδα, η οποία δεν μας έχει απογοητεύσει ποτέ :)

~Σας παραθέτω και την παραγραφούλα που μου κέντρισε τις αισθήσεις με την υπέροχη παρομοίωση που χρησιμοποίησε η Χρυσηίδα :

...στη ζωή απ'την ώρα που γεννιόμαστε με το πρώτο κλάμα δηλώνουμε ότι μπήκαμε σε μια μάχη, έναν αγώνα για να κατακτήσουμε τη ζωή. Και η ζωή είναι πόνος. Τίποτα δεν χαρίζεται, τίποτα δεν είναι δεδομένο. Όμως οι πολεμιστές έχουν και στιγμές ανάπαυσης για να μπορούν να συνεχίσουν τη μάχη. Αυτή η ανάπαυση ονομάζεται ευτυχία. Πόσο καιρό έχεις να αναπαυθείς;;;;

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΥ [Γιώργου Πολυράκη, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στη Θεσσαλονίκη τού σήμερα, μια νύχτα κοντά στο ξημέρωμα που η Παλαιών Πατρών Γερμανού είναι βυθισμένη στο σκοτάδι, ο στρατιωτικός γιατρός Άγγελος Μάνεσης βλέπει, από το μπαλκόνι του, στο απέναντι πεζοδρόμιο την ακίνητη σιλουέτα ενός άντρα˙ ο Άγγελος Μάνεσης πιστεύει ότι ο άγνωστος παρακολουθεί το διαμέρισμά του. Λίγο αργότερα συναντιέται μπροστά στο ασανσέρ με μια νέα γυναίκα, που του θυμίζει έντονα την Κιμ Νόβακ, την πρωταγωνίστρια της ταινίας «Δεσμώτης του Ιλίγγου» του Χίτσκοκ. Όταν ξημερώνει, ένας επιχειρηματίας που μένει στον ίδιο όροφο με το γιατρό βρίσκεται άγρια δολοφονημένος στο κρεβάτι του. Από εκείνη τη στιγμή και η δική του ζωή μπαίνει σε θανάσιμο κίνδυνο.

Έτσι αρχίζει μια συναρπαστική ιστορία μυστηρίου, αγωνίας και έρωτα, που εκτυλίσσεται στους δρόμους και στις πλατείες της ερωτικής Θεσσαλονίκης, στα «Λουλουδάδικα» με τις μυρωδιές του φρεσκοκομμένου καφέ και στις ακτές της Αγίας Τριάδας.
Μια ιστορία με συγκλονιστική εξέλιξη και απρόσμενο τέλος, που φανερώνει ότι για τον κάθε άνθρωπο είναι προσωπική επιλογή και ευθύνη του ο δρόμος που θα ακολουθήσει.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ 1/5

Αυτό το βιβλίο σε καμία περίπτωση δεν ξεπέρασε τις προσδοκίες μου, δεν τις έφτασε καν. Το βρήκα πρόχειρο, απλά για να εκδοθεί. Λατρεύω την γραφή του Πολυράκη αλλά αυτό το βιβλίο δεν ήταν Πολυράκης. Η γραφή όπως πάντα ξεκούραστη και χωρίς φανφάρες αλλά το βιβλίο λειψό.

Πρώτον και κυριότερον ο δολοφόνος ο οποίος ξεπετιέται από το πουθενά. Σε όλη την έκταση του έργου, οι ύποπτοι είναι δύο. Ο ένας είναι γνωστός στον αναγνώστη ως χαρακτήρας, ο άλλος άγνωστος ως χαρακτήρας αλλά γνωστός ως μορφή. Δεν υπήρχε μυστήριο αφού ο δολοφόνος από ένα σημείο και μετά είναι προβλέψιμο ποιος είναι, απλά δεν γνωρίζουμε το όνομα του αφού δεν μας το έχει παραδώσει παρά μόνο σε μία παράγραφο στην αρχή του βιβλίου και εκτός αυτού δεν μας παραδίδει την κατάθεσή του, αντ' αυτού όμως κάνει μια μικρή αναφορά σε αυτά που είπε.

Θεώρησα πως οι αναμνήσεις από την Στρατιωτική Σχολή ήταν περιττές διότι δεν προσέφεραν τίποτα στο βιβλίο, ούτε καν την λύπηση. Πραγματικά δηλαδή ποσώς μας ενδιέφεραν όλα αυτά, εμάς τους αναγνώστες. Απλά για να γεμίσουν οι σελίδες.

Δίνω ένα και μοναδικό συν στο βιβλίο, και αυτό είναι η υπόθεση παιδοφιλίας-παιδοπορνογραφίας το οποίο ήταν το καλύτερο σημείο του βιβλίου και το μόνο που άγγιξε ευαίσθητες χορδές. Καλύτερα να πραγματευόταν με αυτό το θέμα ο κ. Πολυράκης και όχι με το δήθεν μυστήριο. 

Το βιβλίο ήταν ελλιπές. Θα ήθελα περισσότερους ύποπτους, περισσότερες καταθέσεις, περισσότερο ΜΥΣΤΗΡΙΟ. Πιστεύω πως η πρώτη προσπάθεια του κ. Πολυράκη να γράψει αστυνομικό μυθιστόρημα απέβη μοιραία και θα έλεγα πως ή πρέπει να γυρίσει στο παλιό μοτίβο θεματολογίας ή να μελετήσει καλύτερα αστυνομικά μυθιστορήματα ώστε να μπορέσει την επόμενη φορά να αντεπεξέλθει πλήρως σε αυτόν τον τομέα.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ [Μαρίας Τζιρίτα, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Έτσι απλά, τον πέταξαν στο ίδρυμα νεογέννητο μωρό κι ύστερα τον πήγαν πίσω στη φυσική του οικογένεια δυο χρονών παιδάκι. Έτσι απλά, τον έφεραν στην Αθήνα στα τέσσερά του κι ύστερα τον έδωσαν σε ανάδοχη οικογένεια στα δέκα του. Έτσι απλά, τώρα τον φέρνουν πάλι πίσω στο ίδρυμα, δώδεκα χρονών παιδί. Πόσο απλό ακούγεται, μα την αλήθεια! Με τη διαφορά ότι δε μιλάμε για βαλίτσα, αλλά για έναν άνθρωπο, για ένα αθώο παιδί. Η αληθινή ιστορία του Στέλιου και της μοναδικής μητέρας που γνώρισε ποτέ.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το βιβλίο είναι πολύ ωραίο. Πραγματικά με χαροποιεί πολύ το γεγονός ότι μία συγγραφέας στα πρώτα της δειλά βήματα στην λογοτεχνία, διάλεξε μία ιστορία διαφορετική από τα τετριμμένα, όχι σαχλοερωτικές ιστορίες άνευ περιεχομένου, αλλά μία ιστορία η οποία δίνει μία άλλη διάσταση στην λέξη ΑΓΑΠΗ. Πραγματικά μπράβο.

Στα πλην του βιβλίου είναι η περιεκτικότητά του κατ’ εμέ. Μου φάνηκε λίγο. Ήθελα κι άλλο. Ας πούμε θα ήθελα να μείνει πιο πολύ στα συναισθήματα του Στέλιου και όχι τόσο στα γεγονότα. Τα συναισθήματα αυτού του παιδιού θα έδιναν έναν άλλο τόνο στο μυθιστόρημα, πιο λυρικό και επίσης θα μας δινόταν η ευκαιρία να τον καταλάβουμε. Θα μου πεις, εδώ δεν τον κατάλαβαν οι άνθρωποι που τον γνώριζαν θα τον καταλαβαίναμε εμείς αλλά λίγη μυθοπλασία δεν βλάπτει.

Η γραφή της Τζιρίτα σε αυτό το βιβλίο ΤΟΛΜΩ να ομολογήσω ότι δεν ήταν τόσο στρωτή και τόσο ¨γοητευτική¨ όσο στο τελευταίο της βιβλίο ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. Ήθελε λίγη προσπάθεια και πραγματικά την έδωσε και κατάφερε να κάνει την γραφή της πιο στρωτή. Απλή και κατανοητή ήταν στα σίγουρα απλά το βιβλίο φαινόταν λίγο κακογραμμένο με την έννοια ότι δεν έστρωνε ο λόγος. 

Κατά τα άλλα το βιβλίο είναι πάρα πολύ ωραίο. Αν και μου έλειπε το συναίσθημα στην μεγαλύτερη έκτασή του, το βρήκα στις τελευταίες σελίδες, αλλά δεν θα αποκαλύψω σε ποια σημεία γιατί θα καταλάβετε το τέλος. Μια πολύ ωραία ιστορία που πρέπει όλοι να διαβάσουμε.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΕΓΩ, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΤΑΛΙΜΠΑΝ [Δήμητρας Μανθεάκη, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η αληθινή ιστορία μιας Αφγανής της ανώτερης μουσουλμανικής τάξης αποτυπώνεται στο συγκλονιστικό αυτό βιβλίο. Με φόντο τον εμφύλιο σπαραγμό και τις ατέλειωτες πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις στην πατρίδας της, η νεαρή Μαράιμα συγκλονίζεται από έναν παράφορο, παθιασμένο, παράνομο έρωτα. Έναν έρωτα που μετατρέπεται σε ρέκβιεμ θανάτου σύμφωνα με τις αντιλήψεις της μουσουλμανικής κοινωνίας. Η Μαράιμα καλείται να υψώσει το ανάστημά της, να αντιμετωπίσει τη βιαιότητα, να παλέψει για τη ζωή τη δική της, αλλά και τη ζωή της κόρης της. Θα καταφέρει άραγε να βγει αλώβητη από την ανελέητη δοκιμασία; Θα καταφέρει να φτάσει στη λύτρωση; Ποιο θα είναι το τέλος αυτής της αποφασισμένης και βαθιά ερωτευμένης γυναίκας; Ένα βιβλίο δυνατό σαν το ΠΟΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Αυτό το βιβλίο το διάβασα απνευστί, μέσα σε μόλις κάποιες ώρες. Δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου ούτε για να κοιμηθώ. Η ιστορία της Μαράιμα με συγκλόνισε όσο τίποτε άλλο. Έχω διαβάσει και άλλα βιβλία με θέμα την ζωή των γυναικών σε χώρες της Ανατολής και έχω συγχυστεί, αλλά η ιστορία της Μαράιμα πραγματικά ήταν το κάτι άλλο.

Η ζωή μιας γυναίκας , και όχι απλά μιας συγκεκριμένης γυναίκας, αλλά μάλλον όλων των γυναικών στο Αφγανιστάν υπό το καθεστώς των Ταλιμπάν, καθεστώτος άκρως φανατισμένο με την θρησκεία, ένα καθεστώς που υποβιβάζει όχι μόνο την θέση της γυναίκας αλλά και όλους όσους έχουν παρακούσει τον νόμο του Ισλάμ. Η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία σημασία, τι ζούνε τι δεν ζούνε είναι το ίδιο πράγμα.

Η ιστορία, όπως η ίδια η Μαράιμα την διηγήθηκε στην Δήμητρα Μανθεάκη, είναι γραμμένη σε πρώτο ενικό πρόσωπο, κάτι το οποίο ήταν ένα συν στο βιβλίο, διότι επικεντρωνόταν στα συναισθήματα και τις εικόνες ΜΟΝΟ της πρωταγωνίστριας και όχι όλων των χαρακτήρων, κάτι τέτοιο θα κούραζε το δίχως άλλο.

 Η ιστορία δόθηκε με έναν πολύ ωραίο τρόπο, μέσα από την δυναμική γραφή της Μανθεάκη, απλή, κατανοητή, ξεκούραστη, όχι λαική και όχι τύπου φιλοσοφίας. Ωραίες εκφράσεις, ωραίες περιγραφές χώρων και ωραίο δόσιμο των ιστορικών γεγονότων, με τρόπο τέτοιον ώστε να μην κουράζει τον αναγνώστη. 

Μία αληθινή ιστορία που δεν πρέπει να λείπει από καμία ελληνική βιβλιοθήκη, αυτό το βιβλίο πρέπει να μεταφραστεί και να βγει και έξω από την Ελλάδα.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΣΙΩΠΗΛΕΣ ΚΡΑΥΓΕΣ [Γιώργου Πολυράκη, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Κωνσταντινούπολη, 1536. Ο Ιωάννης Νοταράς στραγγαλίζεται επειδή φυγάδευσε το γιο του Νικηφόρο στην Ενετοκρατούμενη Κέρκυρα, αντί να τον παραδώσει στο σουλτάνο Σουλεϊμάν για να ικανοποιεί τις ορέξεις του. Κι ενώ η γυναίκα και η κόρη του Νοταρά οδηγούνται στο χαρέμι, τα παράλια της Μεσογείου λεηλατούνται από τον αρχιπειρατή Μπαρμπαρόσσα. Σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο ξετυλίγεται μια συναρπαστική αφήγηση όπου η ιστορία και ο μύθος συνδυάζονται με τρόπο μοναδικό, προσφέροντάς μας ένα αξέχαστο μυθιστόρημα! Μια ωδή στον έρωτα σε σύνθεση Γιώργου Πολυράκη!

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το βιβλίο αυτό είναι αρτιότατο. Το διάβασα με μία επιφυλακτικότητα γιατί φοβόμουν μην κουραστώ αφού συνδυάζει ιστορικά γεγονότα και μυθοπλασία. Τα πρόσωπα ως επί το πλείστον είναι υπαρκτά πρόσωπα που έχουν μείνει στην ιστορία και η ζωή των υπαρκτών προσώπων ταιριάζουν τέλεια με τον μύθο και την ιστορία των φανταστικών ηρώων. 

Είναι ένα σωστά δομημένο βιβλίο , καλογραμμένο και οι ιστορικές γνώσεις δίνονται με απλό, κατανοητό και απόλυτα ταιριαστό τρόπο σε σχέση με την υπόθεση. Η γραφή του Πολυράκη αν και ξεκούραστη, κουράζει κάποια στιγμή τον αναγνώστη όσον αφορά τις περιγραφές χώρων, καταστάσεων, συναισθημάτων κάτι στο οποίο δεν δίνεις τόσο έντονη σημασία. 

Το μόνο που μου έλειπε από την ιστορία ήταν το συγκλονιστικό, αυτό που θα με συντάραζε, που θα με άφηνε άφωνο, που θα έφερνε τα πάνω κάτω στην ιστορία και στην ροή των γεγονότων. Περίμενα αυτό το κάτι που θα με συγκλόνιζε αλλά δεν ήρθε, αν και το περίμενα εναγωνίως. Θα το χαρακτήριζα λίγο μονότονο αλλά σε καμία περίπτωση κακό. 

Σε γενικές γραμμές το βιβλίο είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο, με ιστορικά γεγονότα, που δεν κουράζει, κυλάει ευχάριστα και ,δυστυχώς,  δεν συναρπάζει τον αναγνώστη. Θα το ήθελα λίγο πιο συγκλονιστικό. 

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

Ο ΠΕΜΠΤΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ [Θάνου Κονδύλη, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Καρύταινα, Πελοπόννησος, 1450. Ο αναγνώστης θα περιπλανηθεί σε τόπους άγνωστους αλλά συνάμα οικείους και θα γίνει συμμέτοχος σε μία ιστορία γεμάτη μυστήριο και εκπλήξεις, ανακαλύπτοντας αυτό που για αιώνες κρατιόταν ως επτασφράγιστο μυστικό πίσω από τους πέτρινους τείχους και τις κλειστές πόρτες μιας μονής: το μεγαλύτερο μυστήριο του Χριστιανισμού! Ένα συναρπαστικό αστυνομικό-ιστορικό μυθιστόρημα από έναν συγγραφέα που πλέκει αριστοτεχνικά το ιστορικό-ερευνητικό του υπόβαθρο με το ταλέντο της δημιουργικής γραφής και τη συναρπαστική πλοκή.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Έχοντας διαβάσει ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΝΤΑ, το οποίο μου εξήψε το ενδιαφέρον, πήρα να διαβάσω και το παρόν βιβλίο, το οποίο ωστόσο δεν ξεπέρασε τις προσδοκίες μου.

Το μυστήριο έλειπε αισθητά και σε μερικά σημεία ήταν αρκετά αργό χωρίς πλοκή. Οι διάλογοι δεν είχαν την αληθοφάνεια που θα περίμενε ο αναγνώστης και η περιγραφική δεινότητα του συγγραφέα δεν φάνηκε τόσο σε αυτό το βιβλίο όσο στο ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΝΤΑ. Νομίζω πως αυτό το βιβλίο ήταν η πρόβα του Κονδύλη και τα έδωσε όλα στο επόμενο. Ελπίζω το τρίτο βιβλίο με τον Ζαν Λε Κερ να είναι όπως ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΝΤΑ και όχι αυτό.

Αναμενόμενο και μεταφυσικό στο μεγαλύτερο μέρος του. Δεν ξέρω γιατί αλλά το περιβόητο μυστικό του Χριστιανισμού, οι πέντε ιππότες, η αιωνιότητα μου φάνηκαν υπερβολικά. Το μεταφυσικό το είχε και στο άλλο βιβλίο με τον Ζαν Λε Κερ αλλά όχι τόσο έντονο. Απλά με κούρασε.  Περίμενα περισσότερα από ένα μυστήριο με δολοφονία. Ελπίζω το ΕΡΩΤΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ, να ξεπεράσει τις προσδοκίες μου. 

Ελευθέριος
Α. Μανδαλιανός

ΘΥΜΑΣΑΙ; [Αναστασίας Καλλιοντζή, Εκδόσεις Λιβάνη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Εφτά ιστορίες που φαίνεται να μη συναντώνται πουθενά. Κι όμως, υπάρχει μεταξύ τους κάποιο κρίσιμο κοινό σημείο: ένα απρόοπτο γεγονός, μια λάθος επιλογή, μια άτυχη συγκυρία, ένα απροσδόκητο συναπάντημα…Άραγε συμβαίνουν στον καθένα; Είναι μονάχα σημάδια που καταδεικνύουν τα παράξενα παιχνίδια της Τύχης, που βάζει το χεράκι της όταν κανείς δεν το περιμένει κι αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων για πάντα; Ή μήπως ακόμα κι εκείνη, η προσωποποίηση του απρόβλεπτου, δεν είναι η άλλη πλευρά στο νόμισμα της Μοίρας; Κι αν όλα ακολουθούν κάποιο απώτατο Σχέδιο…;Αλήθεια… εσύ θυμάσαι;

ζευγάρι σε κρίση αποφασίζει να δώσει στο γάμο του μια δεύτερη ευκαιρία πηγαίνοντας διακοπές στην Κρήτη. Είναι όμως απροετοίμαστοι για την απρόσμενη τροπή της εκδρομής τους…

Μια νέα γυναίκα λαχταρά να ξαναβρεί τον παντρεμένο εραστή της. Δέκα χρόνια μετά το χωρισμό τους η πολυπόθητη επανασύνδεση μετατρέπεται σε εφιάλτη…

Μια άλλη γυναίκα, που κανένα όνειρο, καμιά ελπίδα δεν μπορεί να την απαλλάξει από το βάρος των περιττών κιλών της, ανακαλύπτει πως ο άντρας της την απατά. Κι εκείνη, απελπισμένη, ακολουθεί μια παρόρμηση της στιγμής…

Αρχισυντάκτρια κοσμικού περιοδικού διάγει βίο ανέφελο. Αδιάφορη για την κοινωνική πραγματικότητα, είναι επικεντρωμένη αποκλειστικά στη δόξα και το χρήμα. Ωστόσο, αρκεί ένα απρόσμενο γεγονός για να την αλλάξει οριστικά…

Τρεις νεαροί αναρχικοί σχεδιάζουν μια ληστεία-έμβλημα της αντίδρασής τους στο μισητό Κεφάλαιο. Όμως, ούτε που φαντάζονται τι τους περιμένει…

Νέοι, ζάπλουτοι και ερωτευμένοι επιστρέφουν από το γαμήλιο ταξίδι τους στη Γουατεμάλα. Όμως στις αποσκευές τους βρίσκεται κι ένα αντικείμενο που θα έπρεπε να είχε μείνει για πάντα πίσω...

Νεαρός ισοβίτης δραπετεύει κατά τη μεταγωγή του, σκοτώνοντας τους φρουρούς του. Θα αποφύγει τη σύλληψη, αλλά την καινούρια ζωή του ούτε που θα μπορούσε ποτέ να τη φανταστεί…

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Μια συλλογή από εφτά καλογραμμένες νουβέλες. Εφτά ιστορίες οι οποίες έχουν κοινό τους σημείο μία λάθος απόφαση. Μία λάθος απόφαση η οποία τους κατέστρεψε την ζωή, ή μία λάθος απόφαση η οποία αν και τους κατέστρεψε την ζωή τους οδήγησε σε μία άλλη απόφαση η οποία τους άλλαξε ριζικά την κατεστραμμένη τους ζωή, και τους οδήγησε στην λύτρωση.

Και οι εφτά ιστορίες έχουν την γνωστή λυρικότητα της γραφής της Αναστασίας Καλλιοντζή και μέσα από τις ιστορίες της περνάει μηνύματα για την ζωή. Για την απιστία και το μετά αυτής, την απιστία όπως την βιώνει το τρίτο πρόσωπο, την κοροϊδία, την αλαζονεία, την αδιαφορία, την μετάνοια, αυτό το κάτι που λέγεται ΖΩΗ.

Σε μερικές ιστορίες είναι έντονο το μεταφυσικό στοιχείο. Η πρώτη μάλιστα ιστορία ήταν τόσο μεταφυσική ούτως ώστε να με κάνει να πιστεύω πως και οι εφτά νουβέλες θα ακολουθούν το ίδιο μοτίβο, το μοτίβο του Stephen King. Αλλά τελικά όλες οι ιστορίες είναι τόσο διαφορετικές και τόσο ίδιες συνάμα. Είναι εφτά διαφορετικά βιβλία τα οποία μαζεύτηκαν και έγιναν ένα με τίτλο «Θυμάσαι;».

Επίσης, σε όλες τις ιστορίες, υπάρχει έντονο το θεϊκό στοιχείο, η σχέση Θεού-ανθρώπου, ο ΘΕΟΣ γενικά, χωρίς να το κάνει να φαίνεται προπαγάνδα όμως. Χαίρομαι πολύ που μία σύγχρονή συγγραφέας χρησιμοποιεί το θεϊκό στοιχείο, όχι για να κάνει προπαγάνδα ή για να προσηλυτίσει ακόμα και όσους αναγνώστες δεν πιστεύουν, αλλά για να τονίσει την ελπίδα, την αγάπη, το δούναι χωρίς το λαβείν, την δύναμη να γίνουμε καλύτεροι, την μετάνοια και όλες τις αρετές. Δίχως να κουράζει ανέλυσε όλες αυτές τις αρετές μέσα από τις ιστορίες της.

Βέβαια επειδή δεν υπάρχει μία ιστορία σε συνοχή και αλλάζει συχνά ιστορίες, πρόσωπα και συναισθήματα αυτό κουράζει. Δηλαδή δεν μπορείς να διαβάσεις δύο ή τρεις ιστορίες την μέρα γιατί αν μη τι άλλο κουράζεσαι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ωραίο βιβλίο. Είπαμε είναι εφτά βιβλία συμπυκνωμένα σε ένα. Μπράβο!

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΠΕΣ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΟΝΕΙΡΟ [Αναστασίας Καλλιοντζή, Εκδόσεις Λιβάνη

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τι θα μπορούσε να συμβεί όταν απλοί, καθημερινοί άνθρωποι, μεγαλειώδεις μέσα στην ανθρώπινη φύση τους, βρίσκονται άθελά τους μπλεγμένοι στα δίχτυα μιας εξαιρετικά επικίνδυνης συνωμοσίας που απειλεί να εξαλείψει καθετί καλό και αγαθό, κάνοντας τους πάντες υποχείρια ενός αρχομανούς, ιδιοφυούς επιστήμονα;Πώς θα μπορέσει μια αγάπη να γεννηθεί και να ανθίσει σ' έναν κλοιό βίας και θανάτου; Η ελπίδα και η πίστη στην καλοσύνη της ανθρώπινης ψυχής νικά εμπόδια ανυπέρβλητα. Κι αν το τέλος δεν είναι παραμυθένιο, η ίδια η ζωή είναι ένα θαύμα, ένα όνειρο...

Μια κρύα νύχτα του χειμώνα, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, μια γυναίκα μόνη κι αβοήθητη φέρνει στον κόσμο δυο παιδιά. Πεθαίνει. Τα παιδιά χάνονται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Όμως, τριάντα τρία χρόνια μετά... Παράξενο παιχνίδι η ζωή - χωρίζει ανθρώπους που θα 'πρεπε να 'ναι παντοτινά μαζί, ενώνει αυτούς που ποτέ δε θα 'πρεπε να έρθουν κοντά. Κι όταν φτάνει η ώρα που στον κόσμο βασιλεύει η παράνοια κι όλα γύρω φαίνονται να καταρρέουν, τότε μια τέτοια αγάπη, έστω κι απαγορευμένη από το νόμο του Θεού και τη δικαιοσύνη των ανθρώπων, έστω κι αν είναι μονόδρομος προς τον γκρεμό και την ολοκληρωτική καταστροφή, είναι ταυτόχρονα ο μόνος δρόμος για την ανάσταση και τη ζωή...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Θα κρίνω το παρόν βιβλίο χωρίς να λάβω υπ'όψιν μου την συμπάθεια που έχω απέναντι στην συγγραφέα, στην γραφή της και στα υπόλοιπα βιβλία της. Θα είμαι αντικειμενικός. Το βιβλίο να πω την μαύρη και πικρή αλήθεια δεν μου άρεσε, δεν ήταν σαν τα άλλα της Αναστασίας. Δεν ξέρω, ίσως δεν είναι του γούστου μου. Άρχισε να μου αρέσει στις τελευταίες 100 σελίδες, εκεί πραγματικά βρήκα το συναίσθημα και το ενδιαφέρον το οποίο συνήθως στα υπόλοιπα βιβλία της Αναστασίας υπάρχει από την αρχή ως και το τέλος.

Βέβαια δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω την ικανότητα αυτής της χαρισματικής συγγραφέως να ξυπνάει συναισθήματα στο τέλος των ιστοριών της και να κάνει το τέλος συγκλονιστικότερο ακόμα και από τις αποκαλύψεις της μέσης. Η λυρικότητα σε όλη την έκταση του βιβλίου είναι εμφανέστατη και το μήνυμα της ελπίδας και της πίστης είναι αυτά που δίνουν πολλά συν στο βιβλίο. 

Από την άλλη όμως υπάρχει -φυσικά και υπάρχει, αν δεν υπήρχε θα ανησυχούσα- η αίσθηση ότι στο βιβλίο αυτό -όπως και στα άλλα βέβαια- η Αναστασία κατακεραυνώνει αυτούς που μολύνουν την κοινωνία, τους εξαιρετικά φιλόδοξους, που για να πετύχουν τον σκοπό τους καταλύουν κάθε ηθικό φραγμό, τους ρατσιστές, τους στενόμυαλους (στην αρχή κυρίως). Μια κραυγή αγανάκτησης γοα την διαφθορά και την πραγματικότητα την οποία βιώνουμε και βιώναμε και βιώναμε το έτος που εκδόθηκε το βιβλίο. 

Το βιβλίο απλά δεν ήταν του γούστου μου και δεν μου άρεσε όσο περίμενα ότι θα μου αρέσει. Δεν πειράζει όμως, η προσπάθεια αρκεί!!*

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΝΤΑ [Θάνου Κονδύλη, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τον Ιανουάριο του 1447 ο δομινικανός μοναχός Τζοβάνι (Ζαν λε Κερ), κατά το ταξίδι του στην Ελλάδα, κι ενώ αναμένεται η επιστροφή των Τούρκων από μια επιδρομή τους στον Μοριά, θα οδηγηθεί στο κάστρο του Μαύρου Δράκοντα κοντά στην Αθήνα. Εκεί θα μπλεχτεί σε μια περίεργη υπόθεση: την κλοπή δύο σημαντικών διαμαντιών, τα οποία ονομάζονται "μάτια του δράκοντα" και ανήκουν στον Φράγκο άρχοντα Σαλβατόρε, ιδιοκτήτη του κάστρου. Με αυτά σκόπευε να πληρώσει τον εξάδελφό του, τον Αύγουστο, για να του διαθέσει στρατιωτική δύναμη, προκειμένου να αντιμετωπίσει την απειλή των Τούρκων. Ο Σαλβατόρε θα αναθέσει στον Ζαν τη διαλεύκανση της κλοπής. Πολύ σύντομα ο μοναχός θα διαπιστώσει ότι στην υπόθεση εμπλέκονται άτομα πέραν κάθε υποψίας. Επίσης, θα βρεθεί μπροστά σε ένα παλιό έγκλημα, σε μια συνωμοσία, αλλά και σε ένα μυστικό, που θα θέσουν σε κίνδυνο την ίδια του τη ζωή αλλά και την επιβίωση του κάστρου. Με φόντο τη μεσαιωνική Αθήνα ξετυλίγεται μια καταπληκτική περιπέτεια μυστηρίου που θα συναρπάσει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη!

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Αυτή η ιστορία εκτυλίσσετε στον Μεσαίωνα και συγκεκριμένα στην Αθήνα. Από την πρώτη στιγμή που ξεκινάει το μυστήριο η αγωνία φτάνει στα ύψη. Είναι πολύ καλογραμμένο βιβλίο, με αληθοφάνεια και δεν δείχνει ψεύτικο. Ιστορικές γνώσεις μαζί με μυστήριο τι πιο ωραίο; Η γραφή του Κονδύλη είναι ξεκούραστη σε γενικές γραμμές αλλά οι περιγραφές χώρων πραγματικά σε κουράζουν. Δεν ξέρω γιατί αλλά ήθελα να πηδήξω παραγράφους. Βέβαια το κατανοώ γιατί έπρεπε να έχουμε μία γενική εικόνα των χώρων, αλλά δεν ξέρω αυτό με κούρασε λίγο.

Ο δράστης και ο συνεργός μετά από ένα σημείο είναι πασιφανέστατο  ποιος είναι, αλλά ο λόγος είναι ένα μυστήριο το οποίο εντείνετε μέχρι το τέλος. Στην ιστορία εμπλέκεται και ένα έγκλημα που είχε συμβεί πριν από 30 χρόνια. Το μυθιστόρημα έχει μία μεταφυσική χροιά από την αρχή ως και την τελευταία σελίδα. Λείπει ο έρωτας, η αγάπη και η φιλική αγάπη αλλά δεν λείπουν οι ίντριγκες και το μυστήριο, το δίχως άλλο υπάρχουν μόνο αυτά. Ένα πολύ ωραίο βιβλίο το οποίο όπως λέει και στο οπισθόφυλλό του συναρπάζει ακόμα και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη. Ένα μεγάλο μπράβο στον συγγραφέα.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΠΑΡΑΝΟΙΑ [Αναστασίας Καλλιοντζή, Εκδόσεις Διόπτρα]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ο Σπύρος Παπασπύρου κάποτε βρισκόταν στην κορυφή του κόσμου. Γόνος ιστορικής οικογένειας, πάμπλουτος, ικανός επιχειρηματίας απολάμβανε την αίγλη των ισχυρών και μια ζωή χωρίς προβλήματα.

Ο Ροτίμι γεννήθηκε και μεγάλωσε σ ένα χωριό της Αφρικής, μακριά από τον πολιτισμό των δυτικών, αλλά γεμάτος από εκείνα τα αγαθά που μόνο η επαφή με τη φύση και τη μάνα Γη μπορεί να προσφέρει.

Αυτοί οι δύο άνθρωποι συναντιούνται στο σήμερα, χάρη σ ένα μυστηριώδες σχέδιο που μόνο η μοίρα θα μπορούσε να εξυφάνει. Μια συνάντηση που θα πυροδοτήσει συγκλονιστικές εξελίξεις που θα σημάνουν το τέλος του κόσμου τους, όπως τον ήξεραν...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Για άλλη μία φορά η Αναστασία Καλλιοντζή κατέπληξε τα πλήθη. Το βιβλίο αυτό είναι μία κραυγή αγανάκτησης εκ στόματος Αναστασίας. Η όπως πάντα ωμή επιλογή των λέξεων δίνουν στο μυθιστόρημα έναν ειρωνικό τόνο ο οποίος ταιριάζει απίστευτα με τα όσα γράφει. 

Αναλύει τις ζωές δύο πολύ διαφορετικών ανθρώπων, ενός μεγαλοεπιχειρηματία ο οποίος παρακμάζει με την οικονομική κρίση και ενός Αφρικάνου ο οποίος φτάνει στην Ελλάδα για να βρει την Γη της Επαγγελίας. Μαθαίνουμε παράλληλα την ζωή και των δύο, παρελθόν και παρόν και κάποια στιγμή συναντιούνται. Αλλά ακόμα και μετά από την συνάντηση, είναι άγνωστοι.

Το βιβλίο αναλύει την κατάσταση στην Ελλάδα, το ΔΝΤ, το μνημόνιο, τις απεργίες, τον ρατσισμό ,τον εγωισμό, το ΨΩΝΙΟ που κρύβουμε όλοι μέσα μας, την αλαζονεία, τα πάντα. Είναι ένα πολύ ωραίο μυθιστόρημα που εξηγεί με σκληρό τρόπο την πραγματικότητα. Η ωμότητα των φράσεων, η ωραία πλοκή και οι απόψεις της Αναστασίας δένουν υπέροχα με την ιστορία. Ένα βιβλίο που αν μη τι άλλο ανοίγει τα μάτια. Το τέλος όπως πάντα όχι αίσιο, αλλά για αυτό άλλωστε λατρεύω αυτήν και τα βιβλία της! Μπράβο!*

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ [Μαρίας Τζιρίτα, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Αυτά τα δύο παιδιά, η Αφροδίτη και η Νίκη, από το καλοκαίρι των δέκα τους χρόνων, έμελλε ν’ αγαπηθούν και να γίνουν φίλες αχώριστες. Τι ήταν αυτό που έφερε κοντά δυο τόσο διαφορετικά πλάσματα και τα κράτησε μαζί για τόσο πολλά χρόνια; Η δύναμη ή η αδυναμία; Ήταν αγάπη πραγματική ή απλώς μια προσπάθεια να ξεπεράσει η μία την άλλη; Κι ήταν πράγματι διαφορετικές ή μήπως τελικά ήταν τόσο ίδιες, όσο δε θέλησαν ποτέ να παραδεχτούν;

Η ιστορία της παράλληλης ζωής δυο γυναικών, που απέδειξαν πως όταν αγαπάς, είναι για πάντα...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Όταν αγαπάς είναι για πάντα... Πόσο βαθυστόχαστο και δύσκολο να το πεις είναι αυτό το πάντα άραγε; Κι όμως η συγγραφέας το έγραψε και όχι για έναν έρωτα όπως θα περιμέναμε, αλλά για την φιλία. Η φιλία είναι ένα θέμα που πάντα με ενδιέφερε στα βιβλία και αυτό μου κίνησε το ενδιαφέρον στο να το διαβάζω.

Η συγγραφέας κινείται μέσα στο κλασσικό μοτίβο της σύγχρονης λογοτεχνίας, φιλία, έρωτας, αγάπη, ίντριγκες, μίση, γκαντεμιά. Ένα ανάγνωσμα που ρέει εύκολα, με πολλές ανατροπές και απρόβλεπτα γεγονότα ως ένα σημείο. Η συγγραφέας παρουσιάζει αρκετά εξιδανικευμένα κάποιες καταστάσεις.

Συγχαρητήρια στη συγγραφέα που ασχολήθηκε με κάτι διαφορετικό από τον έρωτα και την αγάπη και καταπιάστηκε με το θέμα της φιλίας. Πολλά τα κοινωνικά μηνύματα αυτού του βιβλίου. 

Ο λόγος της Μαρίας Τζιρίτα ρέει ευχάριστα και το βιβλίο είναι ευκολοδιάβαστο χωρίς μεγάλες περιγραφές που κουράζουν ή εξαντλητικές παραγράφους.Ένα ωραίο βιβλίο που σου κρατάει ευχάριστη παρέα.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ [Κλάρας Γκέλφενμπεϊν, Εκδόσεις Πατάκη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Δυο φίλοι. Νέοι, ωραίοι, ιδεαλιστές και απελπισμένοι, όπως συμβαίνει συχνά όταν είσαι είκοσι ετών: ένας Άγγλος φοιτητής κοινωνιολογίας και ένας Χιλιανός εξόριστος. Συναντιούνται στο Λονδίνο, τη δεκαετία του 1980, όπου ακούγονται ακόμα οι αξέχαστες μελωδίες της Τζόαν Μπαέζ και του Μπομπ Μάρλεϊ. Η νεολαία ξαναφτιάχνει τον κόσμο από την αρχή στις μπιραρίες του Σόχο. Εποχή Θάτσερ και εποχή Πινοσέτ. 

Σ' αυτό το μυθιστόρημα παρακολουθούμε μια ερωτική ιστορία: τα πράγματα όμως δεν είναι αυτό που δείχνουν. Δημιουργείται, αναπόδραστα, ένα τρίγωνο, όπου συνυπάρχουν ο έρωτας, η ελπίδα και η προδοσία, μέσα στην τεταμένη ατμόσφαιρα της χιλιανής αντίστασης και του αυταρχισμού της βρετανικής εξουσίας. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα ο Τίο ταξιδεύει με προορισμό τη χώρα των παλιών του φίλων, της Κλάρας και του Αντόνιο, έχοντας δεχτεί την απροσδόκητη πρόταση του πρώην συμφοιτητή του, χωρίς να υπολογίσει τις συνέπειες, χωρίς να μετρήσει την οδυνηρή προσπάθεια που είχε κάνει για να τα ξεχάσει όλα, χωρίς καν να ρωτήσει αν η Κλάρα θα είναι εκεί. Ακολουθεί μια έκπληξη και μια σειρά ερωτημάτων: Γιατί ο Αντόνιο τον αναζήτησε έπειτα από δεκαπέντε χρόνια σιωπής; Ο Τίο αναζητεί τις χίμαιρες του. Ο Αντόνιο τον προκαλεί να αντιμετωπίσει για μια ακόμα φορά τη γυναίκα της ζωής του. Και η Κλάρα, τι νιώθει άραγε και τι σκέφτεται η Κλάρα;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Δεν είμαι λάτρης της ξένης λογοτεχνίας, προτιμώ να βαδίζω σε γνώριμα μονοπάτια, με γνώριμα ονόματα, γνώριμες λέξεις, γνώριμα μέρη. Όταν είναι να διαβάσω ξένη λογοτεχνία κοιτάζω πάντα να διαβάζω το πρωτότυπο στη γλώσσα που γράφτηκε -και το λέω αυτό γιατί συνήθως διαβάζω Άγγλους ή Αμερικάνους συγγραφείς. Στην συγκεκριμένη περίπτωση επειδή ήταν δώρο το παρόν βιβλίο και με πολύ ωραία αφιέρωση μάλιστα, το διάβασα και όχι στην πρωτότυπη μορφή του -μιας και η συγγραφέας είναι Χιλιανή και το έγραψε στα ισπανικά, γλώσσα για την οποία έχω πλήρη άγνοια. 

Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μεγάλα κεφάλαια. Χωρίς ντροπή ομολογώ πως το δεύτερο είναι το πιο ωραίο, στα άλλα δυο λείπει η δυναμική. Στο δεύτερο υπάρχει η δράση, τα πάθη, ο έρωτας, τα μίση, ενώ στο πρώτο και στο τρίτο η ιστορία απλά κυλάει μένοντας στάσιμη. Η συγγραφέας αναλώνεται σε τεράστιες περιγραφές καταστάσεων, συναισθημάτων, προσώπων, χώρων κάτι το οποίο κουράζει τον αναγνώστη. Το δεύτερο κεφάλαιο έχει μία επαναστατική και αντιστασιακή χροιά η οποία δένει με την ερωτική ιστορία που περιγράφεται.

Θα το χαρακτήριζα ένα αισθηματικό μυθιστόρημα με μία αναφορά στους εξόριστους από την Χιλή επί Πινοσέτ. Η συγγραφέας μερικές φορές φιλοσοφεί με δυσνόητες μακρόσυρτες εκφράσεις που θυμίζουν Paulo Coelho. Ένα βιβλίο που δεν σου προσφέρει τίποτα στο τέλος του, απλά διαβάζεται ευχάριστα.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΤΟ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΠΕΙΡΑΜΑ [Λίζας Παπαϊωάννου, Εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ:

Ενα ταξίδι στη Σουηδία που γίνεται εφιάλτης για τρεις φίλους. Μια λάθος στροφή, μια κακοτυχία. Χαμένοι στην ερημιά βρίσκουν αναπάντεχη βοήθεια στο πρόσωπο του αινιγματικού γιατρού Κλάους Στάινερ, ενός σύγχρονου ερημίτη. Καθώς ο καιρός περνάει, αποκομμένοι από τον κόσμο σε ένα σπίτι στη μέση του πουθενά, δεν μπορούν να μην αναρωτηθούν: είναι φιλοξενούμενοι ή φυλακισμένοι; Είναι όλα αυτά συμπτώσεις ή μήπως έχουν πέσει θύματα ενός διεστραμμένου πειράματος;

Ενα ατμοσφαιρικό, αστυνομικό μυθιστόρημα, σκοτεινό και κλειστοφοβικό και ταυτόχρονα ένα ψυχολογικό θρίλερ για τις εύθραυστες σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και τα όρια της τρέλας.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το βιβλίο αυτό μου το δάνεισε συγγενής μου επειδή η συγγραφέας είναι φίλη του. Στην αρχή ήμουν επιφυλακτικός όσον αφορά την ανάγνωσή του, αλλά ήθελα να το διαβάσω γιατί μου κίνησε το ενδιαφέρον η ιστορία.

Το βιβλίο ξεκινάει με μια ανύπαρκτη δυναμική, η οποία όμως εξελίχθηκε σε μια ενδιαφέρουσα, κινηματογραφική, γεμάτη μυστήριο πλοκή. Απρόβλεπτο μες στην προβλέψιμη πλοκή του, το ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΠΕΙΡΑΜΑ, κατατάσσεται στην κατηγορία του ψυχολογικού θρίλερ με στοιχεία αστυνομικού και μια μεταφυσική χροιά, ειδικά στο τέλος του βιβλίου.

Βιβλίο γεμάτο ανατροπές και πολλές περιγραφές. Στρωτός λόγος, που ρέει εύκολα και διαβάζεται ευχάριστα. Οι τελευταίες σελίδες του βιβλίου είναι τόσο ανατρεπτικές και το τέλος τόσο απρόβλεπτο που πραγματικά αδυνατείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Μια εξαιρετική προσπάθεια, από ένα νέο αίμα στον κόσμο του βιβλίου.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΟΙ ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΙ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ [Χρυσηίδας Δημουλίδου, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στην αρχαία Ελλάδα η Αριάδνη έδωσε στον Θησέα τον μίτο για να μπορέσει να βγει από τον λαβύρινθο και να την ξανασυναντήσει. Έτσι και οι ψυχές, όταν φύγουν από το γήινο περιβάλλον τους και πριν χαθούνε στον Συμπαντικό λαβύρινθο, αφήνουν πίσω το νήμα τους για τις βρούνε οι αγγελιαφόροι του πεπρωμένου.»...

Έτος 2361 μ.Χ. Στον πλανήτη γη μετά από την μεγάλη οικολογική καταστροφή τίποτε δεν είναι πια το ίδιο. Η Αλμπα Βήτα Σμίτς ανώτερη κυβερνητική υπάλληλος, έχει προγραμματιστεί από τον κρατικό κομπιούτερ να συζευχτεί με τον Ελφιν Άλφα Κόρτς που ανήκει σε ανώτερη κατηγορία ανθρωποειδών από την ίδια, και θεωρείται ύψιστη τιμή . Ο Ελφιν ένας σκληροπυρηνικός και φιλόδοξος νομικός σύμβουλος, είναι η απόλυτη εκμηδένιση οποιασδήποτε αναφοράς σε συναισθήματα, πιστεύοντας ότι η δύναμη της εξουσίας είναι η απόλυτη ευτυχία. Η Αλμπα θεωρεί τον εαυτό της προνομιούχο. Όλα αυτά ανατρέπονται όταν εμφανίζεται στον δρόμο της ο Αντον Δέλτα Κορνέλ, που θεωρείται κατώτερος της σαν ανθρώπινη κατηγορία. Κοντά του η Αλμπα ανακαλύπτει ότι η ονειρεμένη ζωή που πιστεύει ότι ζει, δεν είναι παρά ένα μια φυλακή κατασκευασμένη από το σύστημα, που κρύβει συγκλονιστικά μυστικά και ότι όλα όσα της δίδαξαν από παιδί, ήταν ένα μεγάλο ψέμα. Και τότε αντιλαμβάνεται ότι ο άνδρας αυτός είναι το πεπρωμένο της, από κάποια άλλη ζωή στο πολύ μακρινό παρελθόν. Οποιαδήποτε όμως σχέση μαζί του θα θέσει σε συναγερμό το σύστημα ασφαλείας του κράτους. Όμως εκείνη δεν μπορεί να αντισταθεί στο κάλεσμα ενός πρωτόγνωρου για εκείνη συναισθήματος που λέγεται αγάπη…

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Διαβάζοντας το για δεύτερη φορά έχω να πω ότι πρόκειται για ένα βιβλίο πολυσύνθετο. Λέγοντας αυτό εννοώ ότι δεν πρόκειται μόνο για ένα απλό βιβλίο επιστημονικής φαντασίας, αλλά για ερωτικό-αστυνομικό-πολιτικό-μεταφυσικό-φιλοσοφικό-θρίλερ. Ναι, τώρα νομίζω ότι έδωσα την σωστή ορολογία. Το βιβλίο αυτό δεν κατανοείται με την πρώτη φορά. Θέλει και δεύτερο πιο προσεκτικό διάβασμα. Μέσα από τις σελίδες του αποκρυπτογραφούνται μηνύματα, τα οποία η συγγραφέας έντεχνα καμουφλάρει πίσω από έννοιες και κυρίως διάλογους, που άλλα περιγράφουν, και άλλα εννοούνε.

Όχι δεν είναι ένα εύκολο βιβλίο, δεν είναι όμως και καθόλου βαρετό. Νομίζω ότι η κυρία Δημουλίδου τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στις καλύτερες συγγραφικές της στιγμές, ξεφεύγοντας από τα στερεότυπα των γλυκανάλατων συγγραφέων που μας πλασάρονται σαν συγγραφικές διάνοιες και στην ουσία μας προσφέρουν τον απόλυτο μηδενισμό μέσα από χλιαρές ερωτικές ιστορίες που επαναλαμβάνονται. Και το χειρότερο μας αποβλακώνουν. Σε πείσμα όλων αυτών η Χρυσηίδα Δημουλίδου προσπαθεί να αλλάξει αυτή την νοοτροπία την οποία ελάχιστοι κατανοούν.

Όμως και να θέλουν είναι πολύ δύσκολο να την μιμηθούνε. Για να έχεις τόση μεγάλη θεματολογία και να είναι επιτυχημένη σ όλες τις μορφές, αυτό σημαίνει ότι εκτός από ταλέντο έχεις και να πεις πράγματα. Και αυτό ορίζει έναν συγγραφέα. Πιστεύω ακράδαντα στην μαγεία της πένας της που όσο πάει ωριμάζει ουσιαστικά όλο και περισσότερο. Ας αφήσουμε λοιπόν την χλιαρότητα και τον δήθεν τάλαντο κάποιων ευυπόληπτων πενών και ας σκύψουμε στο ταλέντο μιας πένας που είναι μοναδική. Αν η κυρία Δημουλίδου ζούσε στο εξωτερικό, τότε θα ήταν μια παγκοσμίου εμβέλειας συγγραφέας. Η ατυχία της είναι ότι ζει στην Ελλάδα όπου η φιλομάθεια είναι κατάρα, αντίθετα με τις αρπαχτές που έχουν εξελιχτεί σε εθνικό μας σπορ. Διότι ναι μιλάμε και για αρπαχτές και στον χώρο του βιβλίου. Καιρός να δούμε την διαφορά...

Διαβάστε το όλοι, αξίζει...

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΔΩΡΟΘΕΑ ΝΤΕ ΡΟΠ: ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ [Γιώργου Πολυράκη, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ:


Στην Αθήνα του μεσοπολέμου, μιας εποχής ρομαντισμού, κοινωνικών αντιθέσεων αλλά και διπλωματικών ζυμώσεων λόγω της επικείμενης υπογραφής του Βαλκανικού Συμφώνου, η Λετονή βαρόνη Δωροθέα ντε Ροπ βιώνει με πάθος την κάθε στιγμή της ζωής της. Ρωσικής καταγωγής, ατίθαση, αγέρωχη και φιλόδοξη, άφησε τη Βιέννη όπου ζούσε με τον άντρα της και βρέθηκε στα Τίρανα, ερωμένη του βασιλιά της Αλβανίας, Αχμέτ Ζώγου. Θαρραλέα και ριψοκίνδυνη, πίστευε ότι δεν την άγγιζε τίποτα, μέχρι τη στιγμή που ερωτεύτηκε, έτσι όπως μόνο μία φορά στη ζωή της ερωτεύεται μια γυναίκα· και τότε μπλέχτηκε με τη θέλησή της στα δίχτυα της τουρκικής κατασκοπείας, προκειμένου να ακολουθήσει στην Αθήνα τον μεγάλο και μοναδικό έρωτά της. Στο πλάι της, πολύτιμη φίλη και συμπαραστάτριά της η Ελληνογαλλίδα Κολέτ, δασκάλα γαλλικών στην πολυτελή βίλα της οικογένειας Σερέτη, ζει τον δικό της έρωτα με τον γοητευτικό Αλέξανδρο, χωρίς να υποψιάζεται ότι και η ίδια έχει πέσει θύμα ενός σατανικού σχεδίου… Μια αληθινή ιστορία, ένα συγκλονιστικό ερωτικό, διπλωματικό και αστυνομικό θρίλερ στην Αθήνα του 1934, που δείχνει ότι όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές οι άνθρωποι παραμένουν πάντα ίδιοι.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Ο συγγραφέας, όπως συνηθίζει άλλωστε τα τελευταία χρόνια, μας ταξιδεύει στην Αθήνα του Μεσοπολέμου αφού πρώτα βρεθούμε στην Βιέννη, στην Αλβανία... 

Η ιστορία είναι βασισμένη σε αληθινά γεγονότα κάτι το οποίο με γοήτευσε από την αρχή. Έχω μια έφεση σε πραγματικές ιστορίες και αυτό με έκανε να διαβάσω το κατά κάποιους τεράστιο βιβλίο. Διπλωματικό, ερωτικό και αστυνομικό θρίλερ. Πραγματικά οι τελευταίες 80-70 σελίδες είναι ένα θρίλερ.Ο λόγος στρωτός, γραφή απλή και πολλές επαναλήψεις. Διαβάζεται ευχάριστα όμως και δεν χάνει διόλου από την ροή της ιστορίας και την πλοκή.

Οι πρωταγωνίστριες είναι δύο, μην ξεγελιέστε από τον τίτλο, και μάλιστα η άλλη πρωταγωνίστρια φαίνεται περισσότερο, αλλά ο τίτλος πιστεύω οφείλεται στην ποιητικότητα που εκφράζει το όνομα Δωροθέα Ντε Ροπ αλλά και τα λόγια που είναι γραμμένα στον τάφο της εδώ και χρόνια "Πάθος και υπερηφάνεια". 

Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, με πολλές, μακρόσυρτες και ενδιαφέρουσες περιγραφές και άριστα ψυχογραφημένους χαρακτήρες. Πολύ ωραίο το συστήνω ανεπιφύλακτα σε αυτούς που τους αρέσει να διαβάζουν αληθινές ιστορίες αλλά και δυναμικούς χαρακτήρες. 

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΘΕΑΝΩ: Η ΛΥΚΑΙΝΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ [Λένας Μαντά, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Κωνσταντινούπολη… Ιστανμπούλ… Βασιλεύουσα…
Με όποιο όνομα κι αν την πεις, μία είναι η Πόλη μαγική, μοναδική, υπέροχη, βαφτισμένη στα μυστήρια της Ανατολής!

Στον τόπο αυτό γεννιέται η Θεανώ. Μια κοπέλα που κουβαλάει μέσα της κάτι από τη μαγεία της Πόλης και κάτι από το ανυπότακτο πνεύμα της. Η Θεανώ θα μεγαλώσει, θ’ αγαπήσει και θα παντρευτεί. Τη νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, θα βρεθεί μέσα στη δίνη των Σεπτεμβριανών. Μια μαύρη σελίδα στην Ιστορία των Ελλήνων της Πόλης γράφεται με το αίμα πολλών. Θύμα της αγριότητας των Τούρκων και η Θεανώ. Όταν θα συνέλθει, τίποτε δε θα είναι πια όπως παλιά. Μια λύκαινα θα γεννηθεί εκείνο το βράδυ και όποιος από δω κι εμπρός την πλησιάσει για να της κάνει κακό, θα γίνει κομμάτια από τα κοφτερά της δόντια.

Δέκα χρόνια μετά, η Θεανώ θα ζήσει τον εφιάλτη της απέλασης στην Ελλάδα και τον πόνο του ξεριζωμού, και θα έρθει αντιμέτωπη με το ρατσισμό και την καχυποψία. Η λύκαινα θα ξυπνήσει και πάλι, και όσοι έφταιξαν θα πληρώσουν ακριβά. Ή μήπως θα πληρώσουν και αθώοι;

Μια ιστορία για μια γυναίκα που βίωσε την αγάπη και το μίσος, κι έγινε αγρίμι για χάρη των αγαπημένων της.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Μια ιστορία πολύ ενδιαφέρουσα και πολύ όμορφη. Χαρακτήρες άριστα ψυχογραφημένοι. Η συγγραφέας ακολουθώντας τη γνωστή,πεπατημένη τακτική χρησιμοποιώντας μερικά ιστορικά γεγονότα και μπαίνοντας στα συναισθήματα των ηρώων της, μας χαρίζει ένα άρτιο έργο.

Η γραφή της απλοϊκή με ουδεμία αίσθηση φιλοσοφικής χροιάς. Στρωτός λόγος που ρέει εύκολα. Πολλές περιγραφές αν και αδύναμες, πλήθος συναισθημάτων και ανατροπών. Με πλοκή και πολλές ιστορικές αναφορές τεχνιέντως δοσμένες στον αναγνώστη μέσα από τον μύθο.

Το δευτερο μυθιστόρημα της Λένας Μαντά στις εκδόσεις Ψυχογιός και ίσως ένα από τα καλύτερα των εκδόσεων. Συγχαρητήρια.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΒΑΛΣ ΜΕ ΔΩΔΕΚΑ ΘΕΟΥΣ [Λένας Μαντά, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ 

Μια νύχτα με βροχή, ένα απότομο φρενάρισμα και μια καραμπόλα.  Σπασμένα φανάρια στην άσφαλτο και τέσσερις οδηγοί να αλληλοκοιτάζονται και να αλληλοκατηγορούνται.  Ο Κωστής, η Μαρίνα, η Ελπίδα, η Ναταλία… Έτσι άρχισαν όλα…

Δώδεκα μήνες ακολούθησαν. Γεμάτοι ανατροπές, δάκρυα και γέλια για τους τέσσερις που ξεκίνησαν αντίπαλοι, έγιναν φίλοι και κατέληξαν να ξεπεράσουν ακόμη κι αυτό το στάδιο. Έγιναν ο ένας για τον άλλον, το «τώρα», το «σήμερα», το «πάντα».
Σαν τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, που κάποτε καθόριζαν τις ζωές των απλών θνητών, έτσι κι εκείνοι οι δώδεκα μήνες σφράγισαν το πεπρωμένο τους.
Δώδεκα μήνες. Δώδεκα θεοί.Όρισαν. Διέταξαν. Εκτέλεσαν.Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις, τη φιλία και τον έρωτα!

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το παρόν βιβλίο αποτελεί το πρώτο βιβλίο της Λένας Μαντά στις εκδόσεις Ψυχογιός. Ομολογώ πως από τη βιβλιογραφία της Λένας Μαντά, αυτό το βιβλίο μου δημιούργησε περισσότερη συγκίνηση. Από τα λίγα βιβλία που αξίζουν για τα νοήματα που περνάει. 

Βιβλίο με πλοκή, ο λόγος στρωτός ρέει εύκολα και διαβάζεται ευχάριστα. Λεξιλόγιο προσεγμένο μεν διόλου επιτηδευμένο δε. Πολύ ευφάνταστη δομή και αρκετές ανατροπές. Ένα βιβλίο που διαβάζεται γρήγορα και σου μένει για αρκετό καιρό. Τέλος προβλέψιμο μέσα στην απρόβλεπτη ροή του βιβλίου αλλά και βαθιά συγκινησιακό. 

Από τα καλά αναγνώσματα της Λένας Μαντά μαζί με το ΘΕΑΝΩ, Η ΛΥΚΑΙΝΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΔΕΝ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΠΑΝΤΟΤΕ [Xρυσηίδας Δημουλίδου, Εκδόσεις Λιβάνη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η 'Έλλη, μια νέα και ωραία γυναίκα, κατά τη διάρκεια των διακοπών της στην Μύκονο, νιώθει να έλκεται ερωτικά από έναν πανέμορφο νέο, τον Αλέξανδρο, που είναι όμως ομοφυλόφιλος. Κατορθώνει στην πορεία να μετατρέψει την παράξενη αυτή έλξη σε πραγματική φιλία, η οποία με το πέρασμα των χρόνων συνεχώς μεγαλώνει μέσα από τις εμπειρίες τους, τους έρωτές τους, τις χαρές, τις λύπες και τη μοναξιά τους, ώσπου ο Αλέξανδρος εξαφανίζεται απρόσμενα από την ζωή της και η Έλλη μαθαίνει ότι έχει αποφασίσει να κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου.......

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το πρώτο βιβλίο της κ. Δημουλίδου το διάβασα από περιέργεια. Ομολογώ πως δεν είναι αυτό που περίμενα από το οπισθόφυλλο, ήταν απλά καλό. Γοητεύτηκα από την ιστορία, η ιστορία είναι πολύ ενδιαφέρουσα όμως μάλλον η συγγραφική πένα της Δημουλίδου δεν είχε ωριμάσει τόσο όσο τώρα για να αποθεώσει την ουσία της ιστορίας.

Ωστόσο, αυτό το βιβλίο αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση στο τέλος. Η γραφή απλοική, η πλοκή λίγη μπροστά στο μεγαλείο που προσφέρει συνήθως η συγγραφέας. Βέβαια, δεν παραλείπει με έντεχνο τρόπο η συγγραφέας να μας αναφέρει τις δυσκολίες  ενός ατόμου που υποβάλλεται σε εγχείρηση αλλαγής φύλου, όχι μόνο σωματικό πόνο αλλά και ψυχικό. Καταδικάζει την κατακραυγή και την μη αποδοχή του διαφορετικού.

Μια καλή πρώτη προσπάθεια, αν και θα ήθελα να το διαβάσω από τη Δημουλίδου του 2010 και έπειτα.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ [Χρυσηίδας Δημουλίδου, Εκδόσεις Λιβάνη

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ο Αντώνης Κόκκινος γεννιέται ένα μεσημέρι καταμεσής ενός χωραφιού κάπου στην Ήπειρο, τη μέρα που ξεσπάει μια άγρια καταιγίδα. Τρείς μέρες μετά η μάνα του ξεψυχάει από επιπλοκές της γέννας. Από εκείνη τη στιγμή ο πατέρας του αρνείται να τον δει. Μεγαλώνει από τη μεγάλη του αδελφή, στερημένος από γονείς.

Δεκαπεντάχρονο παιδί φεύγει από το χωριό του για την Αμερική με το όνειρο να κάνει πολλά λεφτά. Η ζωή όμως δεν του χαρίζεται. Δουλεύει σκληρά, από παιδί για θελήματα μέχρι μπάρμαν στο περίφημο κλαμπ Στούντιο 54 της Νέας Υόρκης, για να καταλήξει να πουλάει έρωτα σε ώριμες, πλούσιες γυναίκες. Μία από αυτές τον παίρνει υπό την προστασία της. Όταν όμως αφήνει έγκυο τη δεκαεφτάχρονη κόρη της, το σκάει και εξαφανίζεται.

Μετά από χρόνια οι συνθήκες τον αναγκάζουν να επιστρέψει στην Ελλάδα, χωρίς να γνωρίζει ότι μόλις τώρα αρχίζουν τα πραγματικά του προβλήματα. Ο σκληρός Τόνι Ρεντ δεν έχει καμία σχέση με το αμούστακο αθώο αγόρι που έφυγε σαν Αντώνης Κόκκινος, εκτός από ένα πράγμα: Κάθε φορά που βρέχει του αρέσει να γίνεται μούσκεμα, νιώθοντας έτσι το χάδι της μάνας που δε γνώρισε ποτέ....
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Είναι από τα πρώτα βιβλία της Δημουλίδου που διάβασα και με άφησε ευχαριστημένο. Μια ιστορία με πλοκή και αρκετές περιγραφές, λιτό λεξιλόγιο και λόγος στρωτός που ρέει εύκολα χωρις να μειώνει το ανάγνωσμα. 

Βιβλίο με πολλές ανατροπές και πολλά μηνύματα για τη ζωή. Ένας φίλος του βιβλίου θα βρει σε αυτό το βιβλίο μια καλή παρέα, που θα του κρατήσει συντροφιά για πολλές ώρες και θα μείνει το βιβλίο στο μυαλό του. Ανάγνωσμα που δύσκολα το ξεχνάς. Η πένα της Δημουλίδου -το έχω πει πολλές φορές- πραγματικά πολλές φορές κεντάει και έχουμε τέτοια αποτελέσματα.

Συγχαρητήρια.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός