ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ [Isabel Allende, Εκδόσεις Ωκεανίδα]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η Ιρένε, κόρη μιας εκκεντρικής και ξεπεσμένης μεγαλοαστής, που έχει μετατρέψει το σπίτι της σε οίκο ευγηρίας, δημιουργεί με τον Φρανσίσκο, γιο Ισπανών εξορίστων απο την εποχή του εμφύλιου πολέμου, μαι φιλική σχέση που ύστερα απο πολλές δοκιμασίες γίνεται σιγά-σιγά φλογερός έρωτας. Δημοσιογράφος, η Ιρένε βρίσκει τυχαία το νήμα για την ανακάλυψη μιας απο τις πολιτικές σφαγές που αφθονούν στα χρονικα των δικτακτοριών της Λατινικής Αμερικής. Η βία στρέφεται τότε εναντίον της, και εναντίον του Φρανσίσκο, επιχειρεί πολλές φορές να τους αφανίσει και τελικα τους καταδικάζει στην εξορία, καινούργιους εξόριστους ενός νέου εμφυλίου πολέμου.

Περνώντας αδιάκοπα απο το φως στο σκοτάδι και απο τον έρωτα στον τρόμο, αυτο το μυθιστόρημα ζωντανεύει δεκάδες πρόσωπα τραγικά ή αστεία, απο την επιληπτική χωριατοπούλα που κάνει θαύματα ως τον στρατηγό-φάντασμα που κυβερνάει τη χώρα απο το υπόγειο καταφύγιο του, απο τον ιερέα-εργάτη της φτωχογειτονιάς ως τον βασανιστή αξιωματικό, απο τον αμετανόητο, γερο-αναρχικό ως τον ομοφυλόφιλο αντιστασιακό κομμωτή - και κυρίως τις αξέχαστες μορφές γυναικών, μητέρων συζύγων και θυγατέρων, που κάνουν την Ιζαμπέλ Αλιέντε απο το πρώτο της ήδη βιβλίο, Το σπίτι των πνευμάτων, την κατ' έξοχην συγγραφέα της μοίρας των γυναικών της Λατινικής Αμερικής

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το παρόν βιβλίο είναι το δεύτερο βιβλίο της Isabel Allende που διαβάζω. Και ομολογώ πως με συνεπήρε τόσο πολύ που θα συνεχίσω και με τα υπόλοιπα της ίδιας. Με πολύ καλή μετάφραση και γλαφυρές περιγραφές.

Η ιστορία διαδραματίζεται ολόκληρο στη Χιλή, επί δικτατορίας Πινοσέτ, αλλά γίνονται πολλές αναφορές στο δράμα της Ισπανίας με τη δικτατορία του Φράνκο. Με μαεστρία η συγγραφέας δένει αριστοτεχνικά τα ιστορικά γεγονότα με τον ρου της ιστορίας.

Πρόκειται για μια σύγχρονη περιπέτεια και το χρονικό ενός έρωτα ταυτόχρονα, με πρωταγωνιστές μια δημοσιογράφο και έναν ψυχολόγο ο οποίος ασκεί το επάγγελμα του φωτογράφου. Η πλοκή δεν είναι στον όλον του βιβλίου κινηματογραφική με αποτέλεσμα περίπου στη μέση να γίνεται λίγο αδιάφορο, ωστόσο το τρίτο μέρος του βιβλίου σε αποζημειώνει μια και ο λόγος ρέει γρήγορα, κινηματογραφικά και ευχάριστα, με πολλές ανατροπές και πολλές περιγραφές. Ωστόσο παρατήρησα μια μικρή αδυναμία στην απόδοση των διαλόγων, ίσως να φταίει βέβαια και η μετάφραση η οποία στο σύνολο θεωρώ πως είναι πολύ καλή.

Με μια πένα που γοητεύει η Isabel Allende δίνει στον αναγνώστη ένα μυθιστόρημα γεμάτο σχήματα λόγου, περιγραφές γεγονότων και πλήθος συναισθημάτων και μηνυμάτων που βομβαρδίζουν τον αναγνώστη. Με ήρωες από την καθημερινότητα στη Χιλή, παρουσιάζει τεχνιέντως την αμάθεια και την παθητική στάση απέναντι στην δικτατορία, τις δυσειδαιμονίες και τις σφαγές πολλών αγνοουμένων που παρέμειναν άφαντοι για χρόνια. 

Μια κραυγή αγανάκτησης δια χειρός Isabel Allende, με ερωτικά στοιχεία και περιπετειώδη χροιά, που αξίζει να διαβαστεί και αν νιώσετε πως σας κουράζει δώστε του μια ευκαιρία θα σας ανταμείψει. 

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

Η ΝΟΣΟΣ ΤΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ [Κυριάκου Γιαλένιου, Εκδόσεις Μελάνι]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ένα χειμωνιάτικο σαββατοκύριακο σε μια έρημη παραθαλάσσια λουτρόπολη στήνεται ένα σκηνικό προδοσίας, ανατροπών και κάθαρσης.  Ένας προδομένος εραστής, δύο βασανισμένοι καλόγεροι, ένας διανοούμενος-τσιγγάνος και μια μονόφθαλμη μετανάστρια. Πίσω από όλους αυτούς, μία γυναίκα, φορέας της Νόσου των Εραστών, -άλλοτε θύτης και άλλοτε θύμα της- που κινεί τα νήματα και κρατάει τις απαντήσεις.  Μοίρες αγνώστων που συνδέονται αναπάντεχα, χρόνιες πληγές που κλείνουν  σφραγισμένες από απρόσμενες φιλίες κι ένας έρωτας, ο οποίος σέρνει απ' την αρχή ως το τέλος το στίγμα της περιώνυμης ασθένειας.Δράμα χαρακτήρων, ιστορία μυστήριου και μια άσκηση πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις... όλα αυτά μαζί. Ως το τέλος.  

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το ντεπούντο του Κυριάκου Γιαλένιου στον κόσμο της λογοτεχνίας έγινε με ένα εξαίσιο βιβλίο, με ένα αξιοπρεπέστατα και γεμάτο σεβασμό ανάγνωσμα, που καθηλώνει, προβληματίζει και τέρπει το αναγνωστικό κοινό με μια ιστορία και μια γραφή που γοητεύτει μέχρι και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη.

ΤΑ ΗΡΑΝΘΕΜΑ ΘΑ ΑΝΘΙΣΟΥΝ ΞΑΝΑ [Γιώργου Πολυράκη, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ηράνθεμο είναι το νυχτολούλουδο. Στη Βαλένθια του 1492, τη χρονιά που οι Εβραίοι εκδιώκονται από την Ισπανία και ο Χριστόφορος Κολόμβος ξεκινά για την εξερεύνηση που θα τον οδηγήσει στην Αμερική, οι κήποι είναι γεμάτοι ηράνθεμα. Σε μια εποχή που η Ιερά Εξέταση στέκεται αμείλικτη απέναντι σ’ εκείνους που έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις, η ισπανική νομοθεσία προβλέπει ότι η γυναίκα εξακολουθεί να παραμένει παντρεμένη μέχρι να περάσουν είκοσι πέντε χρόνια από την εξαφάνιση του άντρα της και επιβάλλει την ποινή του θανάτου στους μοιχούς. Σ’ αυτή την εποχή του σκοταδισμού, η Σαρίτα και ο Αλφόνσο πλάθουν όνειρα, χωρίς να υποψιάζονται ότι η ανθρώπινη μισαλλοδοξία είναι αυτή που κρατά το κλειδί του πεπρωμένου τους. Δίπλα τους ο Πάμπλο, πρωτοξάδελφος της Σαρίτα, και η Μαρισόλ, η καλύτερή της φίλη, ερωτεύονται παράφορα. Οι νύχτες τους μυρίζουν ηράνθεμo, ενώ από πάνω τους αιωρείται η απειλή της Ιεράς Εξέτασης, επειδή ο Πάμπλο είναι παπάς και για τη Μαρισόλ έχουν περάσει μόνο δέκα χρόνια από την εξαφάνιση του άντρα της, ένα μήνα μετά το γάμο τους. Ωστόσο, η πίστη ότι ο άνθρωπος μπορεί να υπομείνει το αβάσταχτο τους κάνει να κοιτάζουν προς τον ορίζοντα των επόμενων χρόνων και να ελπίζουν ότι θα έρθει η στιγμή που ο χρόνος δε θα έχει πια όρια.

Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που φανερώνει ότι «αν δεν ελπίζεις, δε θα βρεις το ανέλπιστο, που είναι ανεξερεύνητο και απλησίαστο».

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το δέκατο τέταρτο μυθιστόρημα του Γιώργου Πολυράκη είναι ένα χορταστικό και σκληρό μυθιστόρημα που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα. Διαδραματίζεται εξ'ολοκλήρου στην Μεσαιωνική Ισπανία και πιο συγκεκριμένα στη Βαλένθια τα ζοφερά χρόνια που την εξουσία της θρησκείας κρατούσε η Ιερά Εξέταση.

Η ΠΟΛΗ ΕΧΕΙ ΡΕΠΟ [Πασχάλη Πράντζιου, Εκδόσεις Ωκεανίδα]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ένα email που δημιουργεί παρανόηση στον παραλήπτη γίνεται αφορμή να γράψει ο αφηγητής μια παρωδία αστυνομικού μυθιστορήματος. "Η πόλη έχει ρεπό", μια πραγματικά ξεκαρδιστική ιστορία, όπου η μυθοπλασία μπλέκεται με την πραγματικότητα και οι λογοτεχνικοί ήρωες παίρνουν στα χέρια τους τη ζωή του συγγραφέα. Ο τελευταίος κλείνει το μάτι στον αναγνώστη, παίζει μαζί του χαμογελώντας και κρύβει τα μυστικά του, για να φωνάξει στο τέλος: Σας την έσκασα! Ένα βιβλίο "άλλο" απ' αυτό που δείχνει. Γιατί, όταν η πόλη έχει ρεπό, όλα γίνονται!

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το τελευταίο μυθιστόρημα του Πασχάλη Πράντζιου το κατατάσσω στα πιο διαφορετικά βιβλία που διάβασα τα τελευταία χρόνια. Ομολογουμένως είναι ότι πιο διασκεδαστικό έχω διαβάσει μέχρι τώρα.

Ο συγγραφέας πετυχαίνει το ακατόρθωτο. Με κεντρικό πλάνο δυο ιστορίες, αυτήν του αφηγητή σε αφήγηση σε α' πρόσωπο αλλά και μια παρωδία αστυνομικού μυθιστορήματος δια χειρός αφηγητή, ο Πασχάλης Πράντζιος πλάθει γεγονότα και σκηνές που η μια διαδέχεται την άλλη με πολύ γρήγορη ταχύτητα και έναν τρόπο πρωτότυπο και γοητευτικό.

Ο αναγνώστης καθηλώνεται στις σελίδες και αγωνιά για την κατάληξη και των δυο ιστοριών, αφού από ένα σημείο και μετά η φαντασία του αφηγητή μπλέκεται στην μυθιστορηματική πραγματικότητα του Πασχάλη Πράντζιου και έτσι εμφανίζεται στον εγκέφαλο του αναγνώστη ένα γαϊτανάκι από γεγονότα που τον καθιστά δέσμιο του αναγνώσματος για να φτάσει γρήγορα στο τέλος και να λυθεί το μυστήριο.

Μια πολύ ευρηματική ιστορία με έξυπνο χιούμορ και απίστευτο σαρκασμό. Μια παρανόηση η οποία αποδόθηκε με αρκετά πρωτότυπο τρόπο. Οι ρόλοι συγγραφέα-ήρωα αντιστρέφονται και η πραγματικότητα μπερδεύεται εύστοχα με την φαντασία. Το βιβλίο είναι γραμμένο με λόγο στρωτό, που ρέει εύκολα, χωρις επαναλήψεις. Ένα διασκεδαστικό ανάγνωσμα που η πλοκή του δεν σε αφήνει να το αφήσεις χωρίς να το τελειώσεις.

Παραδέχομαι πως παρόμοιο βιβλίο δεν έχω διαβάσει και δεν ξέρω αν θα διαβάσω και στο μέλλον παρόμοιο. Τα θερμά μου συγχαρητήρια!

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΠΟΥΛΗΜΕΝΕΣ! Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ - ΝΑΝΤΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΟΣ [Zana's Muhsen & Andrew's Crofts, Εκδόσεις Λιβάνη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η Ζάνα και η Νάντια Μόχσεν, δύο νεαρές Αγγλίδες από το Μπέρμιγχαμ, ξεγελάστηκαν από τον πατέρα τους και ταξίδεψαν στην Υεμένη, όπου εκείνος τις πούλησε για ανήλικες νύφες σε δύο φίλους του. Η Ζάνα κατάφερε να ξεφύγει μετά από οχτώ χρόνια και επέστρεψε στην Αγγλία, αφήνοντας πίσω το μικρό γιο της. Πριν φύγει, υποσχέθηκε στην αγαπημένη της αδερφή Νάντια ότι, μόλις θα έφτανε στην Αγγλία, θα έκανε τα πάντα για να ελευθερώσει εκείνη και τα παιδιά της.

Έτσι, η Ζάνα έγραψε το βιβλίο Πουλημένες!, στο οποίο διηγιόταν την περιπέτειά τους, με την ελπίδα ότι η δημοσιότητα που θα προκαλούσε θα συντελούσε ώστε η Νάντια και τα παιδιά της να γυρίσουν πίσω στην Αγγλία αμέσως.

Στο βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας η Ζάνα εξηγεί πώς συνέχισε να αγωνίζεται μαζί με τη μητέρα της τα δέκα τελευταία χρόνια για να ελευθερώσει την αδερφή της. Η ιστορία δεν είναι παρά μια εσωτερική ματιά στη ζοφερή ζωή εκατομμυρίων γυναικών και παιδιών που ανήκουν στους φτωχότερους πληθυσμούς αυτού του πλανήτη. Είναι μια ιστορία ελπίδας και απόγνωσης· ελπίδας, γιατί, όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν τη Ζάνα Μόχσεν να παλεύουν για δικαιοσύνη, ο κόσμος μας θα γίνεται καλύτερος· απόγνωσης, γιατί οι προσπάθειες σωτηρίας της Νάντια από το κολαστήριό της είναι άκαρπες.

Στην πορεία της διήγησης η Ζάνα προσπαθεί να απαντήσει και στα χιλιάδες ερωτήματα των αναγνωστών του πρώτου της βιβλίου,Πουλημένες!, για το πώς κατάφερε να ξαναχτίσει τη ζωή της από την αρχή στην Αγγλία.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το δεύτερο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Zana Muhsen, μας ταξιδεύει στην Αγγλία και στην ζωή της μετά την φυγή από την Υεμένη το 1988. Μας εξηγεί πως έχτισε από την αρχή της ζωής της αλλά και όλες τις προσπάθειες που κατέβαλλε για να φέρει πίσω την αδερφή της, τα ανίψια της και τον γιο που έκανε στην Υεμένη.

Με διεισδυτική αφήγηση σε α' πρόσωπο, παραθέτοντας κάθε σκέψη, συναίσθημα με γλαφυρό τρόπο για ακόμη μια φορά, η ανάγνωση του βιβλίου κυλάει ευχάριστα και τα γεγονότα ρέουν πολύ εύκολα. Βέβαια και σε αυτό το βιβλίο οι επαναλήψεις δεν λείπουν.

Στο βιβλίο αναλύει όλες τις δυσκολίες που συνάντησε και εμπόδιζαν τον γυρισμό της αδερφής της, τον τρόπο που την εκμεταλλεύτηκαν πολλοί άνθρωποι και τέλος την ανικανότητα της βρετανικής κυβέρνησης και τα σκάνδαλα που υπήρχαν και την εμπόδιζαν την φυγή της αδερφής της από τη σκλαβιά. 

Με λίγα λόγια, δίνει αμάσητη στο κοινό της, την "βρωμιά" που αντιμετώπισε όταν ζήτησε τη βοήθεια από κυβερνητικά στελέχη, πρεσβείες και δημοσιογράφους που για αρκετά χρήματα της έδωσαν φρούδες ελπίδες πως θα καταφέρουν να φέρουν πίσω την αδερφή της Νάντια. Μια ωδή στην πικρία και την απογοήτευση που φώλιασαν στην ψυχή της Zana Muhsen.

Παρατήρησα, πως κάποια γεγονότα δόθηκαν με διαφορετική τροπή στο δεύτερο βιβλίο και κάποια πρόσωπα με διαφορετικά ονόματα κάτι που με ξένισε και δεν ξέρω για ποιο λόγο συνέβη. Ωστόσο διαβάζετε ευχάριστα και γρήγορα. 

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΠΟΥΛΗΜΕΝΕΣ! [Zana's Muhsen & Andrew's Crofts, Εκδόσεις Λιβάνη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

13.000 φράγκα. Σ αυτή την τιμή πούλησε ο Μουθάνα Μόχσεν τις κόρες του Ζάνα, 15 ετών, και Νάντια, 14 ετών. Από πατέρα Υεμενίτη και Βρετανίδα μητέρα, η Ζάνα και η Νάντια ζούσαν στην Αγγλία. Κι ενώ ξεκίνησαν για τις διακοπές των ονείρων τους, βρέθηκαν ξαφνικά παντρεμένες παρά τη θέλησή τους σ ένα μακρινό χωριό της Υεμένης. Αναγκάστηκαν να υποστούν κάθε είδους βία και ταπεινώσεις. Η Ζάνα, μετά από σκληρό αγώνα που κράτησε οχτώ ολόκληρα χρόνια, κατάφερε να ξεφύγει. Η Νάντια όμως και τα παιδιά της εξακολουθούν να παραμένουν αιχμάλωτοι...

Η Ζάνα και η μητέρα της ορκίστηκαν να τους βγάλουν από την Υεμένη. Σ αυτό το βιβλίο η Ζάνα διηγείται την ιστορία της και τη μάχη που δίνει για να ελευθερώσει τη Νάντια.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Αυτό το βιβλίο στοίχειωνε τα παιδικά μου όνειρα. Για πολύ καιρό, η μητέρα μου το είχε στο τραπεζάκι του σαλονιού και έβλεπα καθημερινά αυτά τα θλιμμένα μάτια να κοιτούν όλο αγωνία και φόβο κάπου. Πέρασαν πολλά χρόνια για να το πιάσω τελικά στα χέρια μου. Σαν αναγνώστης έχω μια προτίμηση στις αυτοβιογραφικές ιστορίες και αυτό το βιβλίο πάντα ήθελα να το διαβάσω.

Είναι η ιστορία δυο αδερφών που πουλήθηκαν ανήλικες ακόμα από τον Υεμένιο πατέρα τους σε δυο φίλους του σε ένα χωριό στην Υεμένη. Το βιβλίο αποτελεί το ιστορικό της περιπέτειας της Ζάνα Μόχσεν και της αδερφής της στα μακρινά μέρη της Μέσης Ανατολής. Μια κατάθεση ψυχής και γεγονότων που σοκάρει, προκαλεί συναισθήματα θυμού και αγανάκτησης και τέλος σκοπό έχει να αφυπνίσει συνειδήσεις και να προσφέρει βοήθεια.

Η αφήγηση της πρωταγωνίστριας είναι αρκετά καλή, χωρις να έχει επιφανειακή προσέγγιση των γεγονότων, αλλά να αποδίδει με έντεχνο τρόπο και εξαιρετικές περιγραφές το παρασκήνιο, τις σκέψεις και τα συναισθήματα αυτής αλλά και της αδερφής της Νάντια. Είναι ένα ανάγνωσμα με αρκετές επαναλήψεις που όμως δεν κουράζουν τόσο τον αναγνώστη, σκληρές σκηνές με ζοφερή περιγραφή και πολύ έντονη συναισθηματική φόρτιση. 

Από τα λίγα βιβλία που ενώ δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου, ανάγκαζα τον εαυτό μου να το αφήσει για λίγο για να "ξεπεράσω" τις φριχτές σκηνές που είχα διαβάσει και το ξαναέπιανα μετά από λίγες ώρες. 

Ένα βιβλίο που διαβάζοντας το ακούς μια κραυγή αγωνίας ή καλύτερα μια έκκληση για βοήθεια. Μην το καθυστερείτε διαβάστε το!

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΤΟ ΜΕΛΙ ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ [Μαίρης Κόντζογλου, Εκδόσεις Λιβάνη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το Πάσχα του χίλια εννιακόσια κάτι, κάπου σ' ένα χωριό της Ελλάδας, ένα δεκάχρονο κοριτσάκι περνάει τις διακοπές μαζί με το δίδυμο αδερφό του και τους γονείς τους, όπως πάντα, στο πατρικό σπίτι.

Αυτό το Πάσχα θα είναι διαφορετικό απ' όλα τα άλλα. Παλιά γεγονότα θα έρθουν στο φως και θα ταράξουν τη φαινομενική γαλήνη της οικογένειας, μιας καθωσπρέπει οικογένειας, για την οποία είναι όλοι περήφανοι.

Συνταρακτικά γεγονότα θα προσγειώσουν ανώμαλα τους μεγάλους και θα απογειώσουν, επίσης ανώμαλα, τους μικρούς και όσους νιώθουν μικροί. 

Ένας ανεπιθύμητος αλλά πολυαναμενόμενος γάμος θα αναβληθεί, εξαιτίας ενός τραγικού θανάτου, που θα πυροδοτήσει τις εξελίξεις.

Ένα καινούριο μέλος της οικογένειας θα εμφανιστεί, αναστατώνοντας τους υπόλοιπους και ανατρέποντας τα "καλώς κείμενα". 

Μια ιστορία από το παρελθόν θα έρθει στο φως και θα γίνει αφετηρία αλλαγών. Και ένας ανυπόληπτος έρωτας, αν υπάρχει τέτοιος, θα δώσει καινούριο νόημα στις ζωές όλων.

Η Δήμητρα, η μικρή αφηγήτρια της ιστορίας, ζωηρή, ατίθαση, αισιόδοξη, πεισματάρα, επίσης "έξυπνη και αδύνατη", όπως λέει και ο μπαμπάς της, κατά τη διάρκεια των διακοπών του Πάσχα θα βιώσει πρωτόγνωρες καταστάσεις, θα επιδιώξει να μάθει τα πάντα πριν από τους μεγάλους, θα επέμβει στα γεγονότα και θα εμπνευστεί από την Ελευθερία, συμπρωταγωνίστρια σαν φυσικό άτομο αλλά και σαν ιδέα, που θα γίνει σημαία και σκοπός της. 

Και οι μεγάλοι, ο ένας μετά τον άλλο, θα αναγκαστούν να παραδεχτούν ότι η σπουδαιότερη γνώση είναι η συνειδητοποίηση της αδυναμίας μας και ότι η ισχυρότερη δύναμη είναι η Αγάπη. 

Η Αγάπη, που είναι κυρίαρχο στοιχείο της ιστορίας και που θα αποδειχτεί ο καταλύτης. 

Η Δήμητρα θα αγωνιστεί με νύχια και με δόντια και θα προσπαθήσει να δώσει το τέλος που θέλει αυτή, σε συνειδητό και σε ασυνείδητο επίπεδο.

Ένα τέλος που υπαγορεύεται από την αισιόδοξη παιδική ψυχή, την ψυχή που ακόμα δεν αγγίχτηκε από τον κόσμο των μεγάλων.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το ντεπούντο της Μαίρης Κόντζογλου στη λογοτεχνία ομολογώ με άφησε άφωνο. Ένα ανάγνωσμα πρωτότυπο, τρυφερό, διασκεδαστικό και τρομερά ευκολοδιάβαστο. Μια τέλεια κατάθεση ψυχής για με κέντρο αναφοράς την αγάπη.

Η ιστορία είναι πολύ δυνατή, με αρκετές ανατροπές και απρόβλεπτες καταστάσεις. Την ιστορία αφηγείται η μικρή Δήμητρα στην οποία αποκαλύπτονται σιγά σιγά οι ανατροπές επειδή έχει την κακή για τους άλλους συνήθεια να κρυφακούει και έτσι ξεδιπλώνεται στον αναγνώστη ένα μυστήριο πλέγμα από μυστικά και πάθη. Ο τρόπος αφήγησης ευφυέστατος και ο παιδικός λόγος κάνει το βιβλίο να ρέει γρήγορα και με πολύ εύκολο τρόπο. Συγχαρητήρια στη συγγραφέα που κατάφερε να μπει στο μυαλό και την λογική ενός δεκάχρονου παιδιού.

Πρόκειται για ένα βιβλίο με πολλά μηνύματα για την αγάπη, τον καθωσπρεπισμό, τα πάθη και την έννοια του σωστού και του λάθους. Σε πολλά σημεία χιουμοριστικό και σε άλλα αρκετά συγκινητικό. Ένα ανάγνωσμα γεμάτο τρυφερότητα και αγάπη. Μια πολύ καλή παρέα για όλους. Να το διαβάσετε αργά για να το απολαύσετε. Καλή ανάγνωση.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΙΟΛΗ [Μαρίας Τζιρίτα, Εκδόσεις Ψυχογιός]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

 Κανέναν δεν ξεχνώ. Ούτε τους ζωντανούς, ούτε τους πεθαμένους. Τον παππού σου, τον Παντελή, τη γιαγιά Ιόλη… Όλοι τους κάτι μου έδωκαν, κάτι μου πήραν… Μα μη γελιέσαι κόρη μου… Αν γραφότανε ποτές ένα βιβλίο για τη δική μου ζωή, ένα τίτλο θα είχε, έναν και μόνο. Μια λέξη μοναχά: Ιόλη.

Όλη της η ζωή πέρασε μπροστά από τα μάτια της τη νύχτα εκείνη. Σε κάθε στιγμή της ζωής της, σημαντική κι ασήμαντη, η γιαγιά της ήταν εκεί. Και τότε η Ιόλη συνειδητοποίησε ότι σε όποια εικόνα κι αν έβλεπε τον εαυτό της, σε κάθε ηλικιακή της φάση, είχε γύρω της δυο τεράστιες φτερούγες που την έκαναν να νιώθει σιγουριά και ζεστασιά. Ναι, ήταν φτερούγες, δεν έκανε λάθος. Λευκές απαλές φτερούγες, σαν αυτές που έχουν οι άγγελοι.

Πώς το ’κανε αυτό το θαύμα η γυναίκα αυτή; Ένα κορίτσι που δεν είπε ποτέ τη λέξη «μαμά», να μη νιώσει την έλλειψη της σε όλη της τη ζωή; Πόσο μοναδικός, πόσο ιδιαίτερος άνθρωπος ήταν η κυρ Αγγέλω; Όσες ζωές και να ζούσε μαζί της η Ιόλη, ποτέ δε θα της έφταναν. Κι όσα ευχαριστώ και να της έλεγε, ποτέ δε θα ήταν αρκετά.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το τελευταίο μυθιστόρημα της Μαρίας Τζιρίτα είναι ένα βαθιά κοινωνικό και πολύπλευρο μυθιστόρημα. Μια συγγραφέας που κάθε χρόνο ξεπερνάει τον ίδιο της τον εαυτό και γίνεται όλο και καλύτερη σε κάθε νέα της δουλειά.

Το τελευταίο της πόνημα με συγκλόνισε βαθιά και με συγκίνησε πάρα πολύ. Είναι ένα πολύπλευρο μυθιστόρημα με κεντρικές ηρωίδες την Ιόλη και τη γιαγιά της Αγγέλω αλλά και πολλούς άλλους χαρακτήρες οι οποίοι όμως σκιαγραφούνται άριστα και μέσα από τις καταστάσεις που βιώνουν και την ανάμειξη των κεντρικών ηρωίδων, οι τελευταίες ψυχογραφούνται ακόμη περισσότερο και με πιο άρτιο τρόπο.

Ένα ανάγνωσμα με πληθώρα συναισθημάτων, εικόνων και εξαιρετικών περιγραφών. Σκηνές με πολύ έντονη συναισθηματική φόρτιση που προκαλούν τον αναγνώστη να ζήσει την κάθε σκηνή με τον ίδιο έντονο τρόπο που την ζει και ο ήρωας. Η γραφή της Μαρίας Τζιρίτα, όπως πάντα απλή, στρωτή που ρέει ευχάριστα. Το βιβλίο το τελείωσα σε μόλις λίγες ώρες και οι σελίδες γυρνούσαν σαν τρελές. 

Από μυθολογικής απόψεως το βιβλίο είναι άρτιο, με ελάχιστες αλλά αρκετές ανατροπές, χωρίς επαναλήψεις με πολλά μηνύματα τα οποία μεταβιβάζονται στον αναγνώστη μέσα από τις πράξεις αλλά και τις αντιδράσεις των ηρώων. Θίγονται πολλά κοινωνικά ζητήματα, κάποια από αυτά πραγματικά φωτιά. Οι σκηνές που περιγράφονται και οι διάλογοι δίδονται με έναν ρεαλισμό και μια αληθοφάνεια που κάνει το βιβλίο ακόμα πιο ωραίο.

Μια τρυφερή ιστορία, με πολλές εικόνες και εξαιρετικές περιγραφές που αξίζει να τη διαβάσετε όλοι για να ζήσετε μια εμπειρία ανιδιοτελούς αγάπης, πόνου και καταστάσεων που δείχνουν δύσκολες να τις διαχειριστείς αλλά τελικά με τα κατάλληλα στηρίγματα όλα γίνονται εφικτά. 

Ευχαριστώ τη Μαρία Τζιρίτα για αυτό το ταξίδι. 

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ [Κατερίνας Παπανικολάου, Εκδόσεις Διόπτρα]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η ηρωίδα βιώνει μια καθημερινότητα ήρεμη. Εξαιρώντας ίσως τη θανάσιμη μέλλουσα πεθερά της και κάτι… μικροατασθαλίες του παρελθόντος που δεν φαίνονται να την αφήνουν να ηρεμήσει...
Η αδερφή της ζει με το σύνθημα «άδραξε τη μέρα». Ή ό,τι άλλο της γυαλίσει!
Και η γιαγιά τους μπορεί να θυμίζει διασταύρωση Σφίγγας και στρατηγού εν αποστρατεία, όμως τα μυστικά που κρύβει στην ψυχή της είναι αυτά που θα αγγίξουν τελικά τις καρδιές όλων.

Ένα ερωτικό, χιουμοριστικό ταξίδι των τριών γυναικών στην Αίγυπτο του 2009.
Ένα ρομαντικό, ατμοσφαιρικό «ταξίδι» της γιαγιάς στην Αλεξάνδρεια του 1943.
Όταν αυτές οι δύο περιπλανήσεις καταλήξουν στον ίδιο προορισμό, ίσως μια δεύτερη ευκαιρία αλλάξει την πορεία της ζωής για πάντα.
Κάποιες φορές πριν να είναι πολύ αργά…

Μια ιστορία εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το παρών βιβλίο είναι το πρώτο βιβλίο της Κατερίνας Παπανικολάου που διαβάζω και το διάλεξα διότι φανταζόμουν πως θα έχει μια ιστορική υπόσταση λόγω της χώρας στην οποία διαδραματίζεται πέρα από τη χιουμοριστική διάθεση η οποία ήταν έκδηλη από την αρχή του μυθιστορήματος.

Ωστόσο, ξεκινώντας το βιβλίο δυσκολεύτηκα να το τελειώσω χωρις να μπορώ να βρω το λόγο για το οποίο έγινε αυτό. Βιβλιο με απλό λεξιλόγιο, όχι και τόσο στρωτό λόγο, σαν να ήταν γραμμένο στο γόνατο, πολλές σκέψεις της ηρωίδας χωρίς κάποια εμβάθυνση, με πολλές επαναλήψεις και αδύναμη ψυχογράφηση χαρακτήρων. Οι περιγραφές και ιδιαίτερα αυτές των μνημείων της Αιγύπτου εξαιρετικά αδύναμες και άτεχνα δεμένες με τον ρου της ιστορίας.

Στην ουσία παρακολουθούμε δυο ιστορίες ταυτόχρονα σε αυτό το βιβλίο. Η μια είναι της ηρωίδας η οποία αφηγείται η ίδια σε α' πρόσωπο τα ευτράπελα του ταξιδιού και η άλλη ιστορία είναι της γιαγιάς της ηρωίδας στο παρελθόν σε αφήγηση σε γ' πρόσωπο. 

Οι αλλαγές στην αφήγηση ψιλοκουράζει και στην αρχή μπερδεύει τον αναγνώστη αλλά μετά έρχεται σε μια ροή και κυλάει εύκολα αλλά όχι τόσο ευχάριστα. Βιβλίο χωρις ανατροπές και εικόνες, που σου κρατάει μια παρέα, αλλά δεν σου προσφέρει κάτι παραπάνω. Εύστοχο το χιούμορ της συγγραφέα αλλά η δυνατότητα αφήγησης θέλει δουλειά πιστεύω.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ - ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑ ΠΟΤΕ [Μαρίας Κωνσταντούρου - Θάλειας Κουνούνη, Εκδόσεις Λιβάνη]

Η παράλληλη λογοτεχνία είναι ένα είδος λογοτεχνίας που δεν είναι ευρέως γνωστό στην Ελλάδα. Δυο συγγραφείς τόλμησαν και έτσι για πρώτη φορά στην Ελλάδα η παράλληλη λογοτεχνία είναι στα χέρια μας. 

Πρόκειται δυο διαφορετικά βιβλία στην ουσία, από δυο διαφορετικές πένες, όπου αναφέρονται στον ίδιο κορμό, στον ίδιο μύθο, στα ίδια γεγονότα από διαφορετική σκοπιά. Η μια συγγραφέας καταπιάνεται με την πλευρά της γυναίκας και η άλλη με την πλευρά του άντρα σε μια ιστορία αγάπης. Τα βιβλία είναι γεμάτα σκέψεις και πολύ λυρισμό και έτσι μαθαίνεις στο κάθε βιβλίο την αλήθεια και αναγνωρίζεις εκ των έσω το μυστήριο άλλο πρόσωπο της ιστορίας.

Ενδιαφέρουσα ιδέα, με ενδιαφέρων μύθο ωστόσο στην απόδοση τα βιβλία με ξένισαν λίγο. Υποψιάζομαι πως λογικό είναι κάποια γεγόνότα να αποκρύπτονται από το ένα βιβλίο για να ανακαλύπτονται στο άλλο, απλά νομίζω πως ο τρόπος αυτός ήταν λίγο λάθος και στα δυο βιβλία. Με λίγο πιο έντεχνο τρόπο θα μπορούσαν να αποκρύπτονται τα γεγονότα αυτά και να φαίνεται πιο αληθοφανές όλο το εγχείρημα κα όχι να δείχνει κάπως αναγκαστική η απόκρυψη των γεγονότων.

Η μια ιστορία συμπληρώνει την άλλη, δίχως επαναλήψεις. Είναι μια ιστορία γραμμένη σε δυο βιβλία, από δυο διαφορετικές πένες, με διαφορετικό λόγο και διαφορετική πλοκή το κάθε βιβλίο. Διαβάζοντας το τέλος του ενός βιβλίου μαθαίνεις τι συμβαίνει εν μέρει στο τέλος, αλλά δεν γνωρίζεις την αλήθεια, τι πραγματικά συνέβη δηλαδή. Βέβαια ακόμα και με την ανάγνωση του άλλου βιβλίου το τέλος παραμένει και πάλι ασαφές αλλά όχι τόσο όσο αν έχεις διαβάσει μόνο το ένα βιβλίο.

Η παράλληλη λογοτεχνία αποτελεί ένα ενδιαφέρον είδος λογοτεχνίας και δελεαστικό θα έλεγα.Συγχαρητήρια στις συγγραφείς για την προσπάθεια και την υλοποίηση αυτής της ιδέας, ελπίζω σε δεύτερο χρόνο να αποδοθεί καλύτερα ένα τέτοιο εγχείρημα, είτε από τις ίδιες είτε από άλλους συγγραφείς. 

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ [Ελένης Γαληνού, Εκδόσεις Μίνωας]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Δύο γενιές, δύο ερωτικά τρίγωνα που μπλέκονται κρυφά.

Αντώνης και Τέλης: δύο φίλοι που διεκδίκησαν την ίδια γυναίκα με διαφορετικό αλλά επίμονο τρόπο.

Η Φλώρα, ως γυναίκα αλλά και ως μητέρα, θα κάνει λάθη παρασυρμένη από την παθολογική της ζήλια και από φόβο μήπως έρθει αντιμέτωπη με αλήθειες που αρνείται πεισματικά να δει.

Ο έρωτας των τριών αυτών ανθρώπων, αγγίζοντας τα όρια του πάθους, της εξάρτησης και της εμμονής, θα τους οδηγήσει σε σφάλματα με ανεπανόρθωτες συνέπειες.

Ο Λίο, ο γιος της Φλώρας, δεν θα δεχτεί να μοιραστεί την αγάπη της μάνας του με κανέναν.

Με τον καιρό, ο θυμός θα τον απομακρύνει από την οικογένεια και η ακαταμάχητη ομορφιά του θα τον ωθήσει σε παραβατικές συμπεριφορές πλάι στις σεξουαλικές του ανάγκες.

Η Εύα, η κόρη της Φλώρας, θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα δίχως να φταίει.

Τα δύο αδέρφια θα μπλεχτούν ασύμμετρα στον ίδιο έρωτα, καταλήγοντας σ’ ένα κρυφό και καταστροφικό τρίγωνο.

Τραυματικές εμπειρίες, ανομολόγητες πράξεις, φοβίες, προδοσία και απώλειες θα στιγματίσουν τις ζωές όλων και θα καθορίσουν τη μετέπειτα πορεία τους.

Παρασυρμένοι από αυτή τη δίνη, θα ξεπεράσουν τα επιτρεπτά όρια ακολουθώντας τις αδυναμίες τους, διαβαίνοντας κάθε τόσο μια ακόμα κόκκινη γραμμή…

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Αυτό το βιβλίο είναι το δεύτερο μυθιστόρημα της Ελένης Γαληνού στις εκδόσεις Μίνωας και το πρώτο που διαβάζω εγώ. Η συγγραφέας με εξέπληξε ευχάριστα. Το βιβλίο της δεν μπόρεσα να το αφήσω απ'τα χέρια και πραγματικά αδυμονούσα να τελειώσω τη δουλειά μου για να το ξαναπιάσω στα χέρια μου. 

Η συγγραφέας τεχνιέντως μέσα από έναν ωραίο μα και σκληρό συνάμα μύθο, αναδεικνύει το έρεβος ενός ανθρώπινου μυαλού που μεγαλώνει με παιδικά τραύματα ή ακόμα και ερωτική απογοήτευση. Χαρακτήρες άριστα ψυχογραφημένοι, συμπαθείς αλλά και τραγικοί ήρωες με την κυριολεκτική έννοια των τραγωδών. Ήρωες που οι συνέπειες των πράξεων τους καταστρέφουν και ήρωες που έρχονται να ανασυντάξουν κομμάτια και να κλείσουν πληγές.

Η συγγραφέας προσπαθεί μέσα από τον μύθο της να δείξει τις συνέπειες της αδιαφορίας των γονιών, του καθωσπρεπισμού και της συντηρητικής στάσης απέναντι στο διαφορετικό. Μια σειρά από λάθη φέρνουν ολέθριες συνέπειες και οι χαρακτήρες πράττουν και κάποια στιγμή ξεφεύγουν πέρα από τα όρια.

Βιβλιο με δομή και λεξιλόγιο απλό μα και προσεγμένο. Συγκλονιστική η ικανότητα της συγγραφέως στις περιγραφές και στους διαλόγους. Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί. Συγχαρητήρια.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ [Αύγουστου Κορτώ, Εκδόσεις Πατάκη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

 Η Νόρα κι ο Χάρης ζούνε τις τελευταίες µέρες του γάµου τους, διαλυµένου απ’ τον χαµό του εξάχρονου γιου τους Άγγελου. Ώσπου ένα βράδυ ο Άγγελος έρχεται σ’ ένα µοιρασµένο όνειρο και τους υπόσχεται πως, αν επιστρέψουν στον τόπο της στερνής τους παραθέρισης και προβούν στην υπέρτατη θυσία, θα επιστρέψει κοντά τους. Μόνο που, όταν βρίσκονται και πάλι στο αποµονωµένο εξοχικό της Χαλκιδικής, ο Χάρης και η Νόρα διαπιστώνουν ότι το φράγµα ανάµεσα σε φύση και υπερφυσικό έχει καταρρεύσει, ότι το όνειρο απέχει µια ανάσα απ’ τον εφιάλτη κι ότι το παρελθόν συνεχίζει να ζει, παντοδύναµο.

Μια ιστορία για την παραφροσύνη της αγάπης – που, όπως και η πραγµατικότητα, ξεπερνά τη φαντασία. 

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το τελευταίο μυθιστόρημα του Αύγουστου Κορτώ, είναι ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα. Πώς μέσα σε τόσες λίγες σελίδες ο κύριος Κορτώ κατάφερε να παρουσιάσει ένα πλήθος συναισθημάτων, εικόνων και περιγραφών; 

Ένα ακόμα λογοτεχνικό αποτύπωμα στην ελληνική πεζογραφία. Με απίστευτη οξυδέρκεια και με τον πρέποντα σεβασμό ο Κορτώ διεισδύει στο έρεβος του ανθρώπινου μυαλού, μέσα από μια ιστορία απώλειας, στη χειρότερη μορφή της, αυτήν που ένας γονιός χάνει το μικρό παιδί του.

Ένα αριστοτεχνικό ψυχογράφημα, με έντονα ποιητικό λόγο που ρέει τόσο εύκολα και δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Ο τρόπος απόδοσης της ψυχικής ανισορροπίας και της λεπτής κλωστής που χωρίζει την λογική από την τρέλα είναι ευφυέστατος και κατατάσσει το βιβλίο στα καλύτερα της χρονιάς. 

Οι εικόνες που περιγράφει ο συγγραφέας με τόσο παραστατικό και λυρικό συνάμα τρόπο μαγεύουν τον αναγνώστη και κάνει την ακροβασία ανάμεσα στην πραγματικότητα και την παράνοια του γονέα που χάνει το παιδί του, με το μεταφυσικό στοιχείο να υπερτερεί, να δείχνει ανέλπιστα ρεαλιστική. Αν και υπάρχει πλήθος συναισθημάτων στην ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου υπερτερεί ο πόνος γι'αυτό και το βιβλίο είναι για λίγους αναγνώστες, για όσους αντέχουν τέτοιου είδους ιστορίες. 

Με αυτό το μυθιστόρημα ο κύριος Κορτώ ανεβάζει τον πήχη πανήψυλα και υπόσχεται πολλά για το μέλλον. Θερμα συγχαρητήρια.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΠΕΤΡΙΝΟΙ ΚΥΚΝΟΙ [Ευαγγελίας Ευσταθίου, Εκδόσεις Λιβάνη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Για τον Μπράιαν Κάραν η συνεργασία με αυτή τη γυναίκα είναι η πιο επικίνδυνη αποστολή που ανέλαβε ποτέ στην καριέρα του. Όλα όμως δείχνουν πως είναι το αντίτιμο που οφείλει να πληρώσει για να κατακτήσει τον προσωπικό του παράδεισο.

Για την Κασσάνδρα η συνεργασία με αυτό το δύστροπο άντρα είναι το πιο δύσκολο δίλημμα που αντιμετώπισε ποτέ στη ζωή της. Όλα όμως δείχνουν πως πρέπει να συμβιβαστεί με τις μυριάδες αντιθέσεις τους για να κατακτήσει την προσωπική της γαλήνη.

Κοινός τους στόχος η ανεύρεση ενός αγάλματος, του πολυθρύλητου Χρυσού Εκδικητή, που αποτελεί ταυτόχρονα την αιτία των δεινών τους και την Ιθάκη τους.

Κοινός τους εχθρός κάποιος που επιμένει να τους θυμίζει πως όταν οι κύκνοι κελαηδούν πεθαίνουν.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Οι ΠΕΤΡΙΝΟΙ ΚΥΚΝΟΙ είναι το δεύτερο κατά σειρά μυθιστόρημα που εκδίδει η Ευαγγελία Ευσταθίου στις εκδόσεις Λιβάνη και το πρώτο που διαβάζω εγώ. Από όλα της τα μυθιστορήματα επέλεξα αυτό διότι από το οπισθόφυλλο "μυρίστηκα" γνήσια περιπέτεια.

Το βιβλίο ξεκινάει με ένα αδιάφορο συναίσθημα, δεν μπαίνεις κατ'ευθείαν στο ψητό που λέμε, ωστόσο από το δεύτερο μέρος και μετά η πλοκή αποκτά ενδιαφέρον και έτσι ρουφάς τις σελίδες του έτσι ώστε να φτάσεις γρήγορα στο τέλος το οποίο είναι απρόβλεπτο και προβλεπόμενο συνάμα. Είναι μια σύγχρονη περιπέτεια, αμερικανικών προδιαγραφών θα έλεγα, με πολλές ερωτικές και αισθηματικές πινελιές.

Επειδή είναι από τα πρώτα βιβλία της συγγραφέως σίγουρα δεν υπήρχε η πείρα και το βιβλίο είχε αρκετά κενά στην πλοκή και στην ιστορία. Πολλοί διάλογοι και αρκετοί χωρίς λόγο ύπαρξης, αρκετά επιτηδευμένοι και αδύναμοι να αποδώσουν τα συναισθήματα των ηρώων. Ελλιπής επίσης και η ψυχογράφηση των χαρακτήρων, οι οποίοι έρχονταν συχνά σε αντιφάσεις. Πολλές επαναλήψεις και αδύναμες περιγραφές.

Όσον αφορά το μύθο, αν και ήταν ενδιαφέρων, η απόδοσή του δεν είχε δυναμική και είχε κενά.Το ερωτικό στοιχείο, έντονο και παρόν στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου, αν έλειπε και στη θέση του υπήρχε περισσότερη δράση και επομένως κινηματογραφική πλοκή τότε το βιβλίο θα χαρακτηριζόταν μια γνήσια περιπέτεια.

Δεν ξεπέρασε τις προσδοκίες μου.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑ ΠΟΤΕ [Θάλειας Κουνούνη, Εκδόσεις Λιβάνη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Όλα ξεκινούν σε μία έπαυλη με μία τελετουργία.

Εκείνος δεν περίμενε ποτέ πως ένα απλό πιόνι θα στοίχειωνε από εδώ και πέρα τη ζωή του.

Η επιθυμία της αντιμέτωπη με τα σκοτάδια του.

Οι ζωές τους προχωρούν παράλληλα κι εκείνος κάνει τα πάντα για να μην ενωθούν ποτέ.

Άλλωστε, ποιος θα μπορούσε να γκρεμίσει τα τείχη που ύψωσαν οι τόσες ενοχές του παρελθόντος του; Κανείς. Εκτός από τη δική του ανάγκη για λύτρωση. Τι περίεργο που κι αυτή ακόμη συμβάδιζε παράλληλα με τη δική της ανάγκη να τον τραβήξει στο φως…

Εκείνη, μία γυναίκα παραδομένη στο φυλακισμένο πόθο της.

Μαζί με το βιβλίο ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ, τα δύο βιβλία δημιουργούν την παράλληλη λογοτεχνία και έρχονται για να προσφέρουν στον αναγνώστη το απόλυτο μυστήριο κεντημένο με πάθος και έρωτα.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Είναι το δεύτερο βιβλίο της Θάλειας Κουνούνη που διαβάζω μετά το εξαιρετικό ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ και μπορώ να παραδεχτώ πως μου αρέσει πολύ η γραφή της και ο τρόπος που παρουσιάζει τις ιστορίες της. Λόγος μεστός, ώριμος, γεμάτος εικόνες και σχήματα λόγου, διόλου επιτηδευμένο λεξιλόγιο, απλό, καθημερινό, χωρίς φιοριτούρες. Λόγος που δεν κρύβεται πίσω από διφορούμενα νοήματα.

Το παρόν βιβλίο λοιπόν ξεκινάει με μια αδιάφορη -ή και ανύπαρκτη- δυναμική. Ωστόσο, προχωρώντας στην ιστορία και μπαίνοντας όλο και πιο βαθιά στο μυστήριο παρατηρείς μια δυναμική, ένα συναίσθημα αγωνίας, μια ανάγκη να φτάσεις στο τέλος ρουφώντας κυριολεκτικά τις σελίδες του βιβλίου. Έντονη λυρικότητα και πολλά ρητορικά ερωτήματα εμποδίζουν τον ρου της ιστορίας και αφήνουν στον αναγνώστη κενά. Παρατήρησα μια αδύναμη ψυχογράφηση χαρακτήρων. Παρουσίαζαν μια ρηχότητα που δεν είχα παρατηρήσει στο άλλο μυθιστόρημα της συγγραφέως που διάβασα. 

Βέβαια, η ιστορία παρουσίαζε μεγάλο ενδιαφέρον και έτσι το τελείωσα σε λίγες ώρες. Καλογραμμένο, από πένα που ξέρει τι πρέπει να κρύψει και πως. Διάχυτο μυστήριο στις σελίδες, αγωνία για το τέλος, σοκ στην αποκάλυψη. 

Το ταξίδι μου στην παράλληλη λογοτεχνία έπιασε λιμάνι. Σε άλλη ανάρτηση θα σχολιάσω το εγχείρημα συνολικά και όχι μεμωνομένα το κάθε βιβλίο. 

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ [Μαρίας Κωνσταντούρου, Εκδόσεις Λιβάνη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Όλα ξεκινούν σε μία έπαυλη με ένα ιδιαίτερο παιχνίδι.

Εκείνη δεν περίμενε ποτέ πως ένας άγνωστος θα στοίχειωνε από εδώ και πέρα τη ζωή της.

Ο στόχος του αντιμέτωπος με την απόγνωσή της.

Οι ζωές τους προχωρούν παράλληλα κι εκείνη κάνει τα πάντα για να τις ενώσει.

Θα το καταφέρει; Γιατί όλοι ξέρουμε πως τα παράλληλα δε συναντιούνται ποτέ παρά μόνο όταν τα βλέπεις από μακριά, από μια άλλη οπτική γωνία.

Είναι τα φτερά της φαντασίας που το κάνουν αυτό; Είναι ο πόθος για τη συνάντηση;

Κανείς δεν ξέρει. Ίσως πάλι αυτό να μπορεί να το απαντήσει μία γυναίκα που αποφασίζει να χαρίσει λίγο από το άρωμα γαρδένιας που φοράει σε ένα γυμνό και ξεραμένο ευκάλυπτο.

Μαζί με το βιβίο "ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑ ΠΟΤΕ" τα δύο βιβλία δημιουργούν την παράλληλη λογοτεχνία και έρχονται για να προσφέρουν στον αναγνώστη το απόλυτο μυστήριο κεντημένο με πάθος και έρωτα.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ είναι το πρώτο βιβλίο της Μαρίας Κωνσταντούρου που πέφτει στα χέρια μου, κυρίως γιατί με συνεπήρε η ιδέα της παράλληλης λογοτεχνίας. Από τα δυο βιβλία που συνθέτουν αυτήν την πρωτότυπη ιδέα, αποφάσισα να ξεκινήσω με αυτό της Κωνσταντούρου για να γνωρίσω και την γραφή της συγγραφέως που δεν είχα ασχοληθεί μαζί της στο παρελθόν. Ίσως και να ήταν λάθος.

Φαντάζομαι πως κάποια στοιχεία της υπόθεσης θα πρέπει εσκεμμένα να κρύβονται ή να είναι ασαφή από το ένα βιβλίο ώστε να ανακαλύπτονται στο άλλο, αφήνοντας κενά στον αναγνώστη και την ανάγκη να διαβάσει και την άλλη ιστορία για να ανακαλύψει την αλήθεια. Ο τρόπος που απέδωσε το κομμάτι της η κυρία Κωνσταντούρου δεν με συνεπήρε. Το βιβλίο ξεκινά με μια δυναμική, η οποία όμως προχωρόντας στην ιστορία ατονεί, ώσπου εξαφανίζεται. Λίγο μετά τη μέση και προς το τέλος το ενδιαφέρον αναγεννάται και ρουφάς πραγματικά τις σελίδες του βιβλίου για να φτάσεις στο τέλος της ιστορίας το οποίο είναι ασαφές. 

Το δείγμα γραφής που μου έδωσε η συγγραφέας δεν με ενθουσίασε. Έντονος και περιττός λυρισμός σε πολλά σημεία, και αποσπάσματα της ιστορίας που μπέρδευαν τον αναγνώστη καθιστώντας τον αδύναμο να ακολουθήσει τον ρου της ιστορίας. Μπερδεμένη απόδοση μιας ιστορίας η οποία παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον, πολλά κενά -εσκεμμένα ή όχι-, άτακτα δομημένες σκέψεις και ελλιπής ψυχογράφηση των βασικών χαρακτήρων αυτού του κομματιού της ιστορίας. Ελπίζω το "ταίρι" του να με ανταμείψει σαν αναγνώστη.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΠΕΡΠΑΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΣΟΥ [Μαίρης Κόντζογλου, Eκδόσεις Λιβάνη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Αφεθείτε στη γοητεία του νέου βιβλίου της Μαίρης Κόντζογλου, κλάψτε και γελάστε με την ψυχή σας, τραγουδήστε μαζί με την Αρετή και... πετάξτε ως τα ουράνια. Ως εκεί που το όνειρο είναι η πραγματικότητα και οι άνθρωποι μπερδεύονται με τους αγγέλους. 

Η Αρετή, ένας άνθρωπος «κανονικός», ζει μια ζωή επίπεδη, ολιγαρκή, χωρίς εξάρσεις. Η πρώτη νιότη της κύλησε χωρίς να το καταλάβει, και απέμεινε να τραγουδάει, σε λάθος τέμπο, για έναν έρωτα ανεκπλήρωτο. 

Στο πλευρό της βρίσκονται οι μικροί μαθητές της και οι ενήλικοι συμμαθητές της από τη «Σαπφώ», τη χορωδία της. 

Απέναντί της στέκονται όσοι δεν την κατάλαβαν ποτέ: οικογένεια, φίλοι, πρώην, η μοίρα της η ίδια. Όλα αυτά, μέχρι τη στιγμή που Εκεί Πάνω, ένας νεοφώτιστος, φιλόδοξος άγγελος αναλαμβάνει την προστασία της. Αυθόρμητος, άπειρος και γκαφατζής, ο φύλακας άγγελος παρακολουθεί έκπληκτος τις ραγδαίες αλλαγές στην προστατευόμενή του. 

Το ίδιο και όσοι δεν έχαναν ως τότε την ευκαιρία να τη μειώσουν και να την πληγώσουν. Με μια Αρετή καινούρια, αποφασισμένη να προχωρήσει, όλα αλλάζουν: η πραγματικότητα διαδέχεται το θαύμα και τα Αστέρια δεν είναι πια τόσο μακρινά. Στην κυριολεξία...

Ποιος θα της δώσει το τέμπο να βρει τη μελωδία; Κανονικά, αυτοί που θα έπρεπε να την αγαπούν και μένουν και από πάνω της. Στην κυριολεξία. 

Τότε εμφανίζεται Εκείνος από Παραπάνω. Στην κυριολεξία. Και όλα αλλάζουν πορεία, η πραγματικότητα διαδέχεται τα θαύματα και τα Αστέρια δεν είναι τόσο μακρινά πια. Στην κυριολεξία όμως... 

Ποιος είπε ότι οι άγγελοι είναι μόνο στον ουρανό; Πότε είδατε το πιο ωραίο όνειρο; Πόσο μακριά μπορείς να φτάσεις με την αγάπη; 

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το ΠΕΡΠΑΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΣΟΥ  είναι το πρώτο βιβλίο της Μαίρης Κόντζογλου που διαβάζω και ομολογώ πως ήταν μια έκπληξη για μένα. Το διάβασα πολύ ευχάριστα και διασκέδασα πραγματικά σε κάθε σελίδα. Πρωτότυπο, αισιόδοξο, διασκεδαστικό.

Μια ιστορία πολύ όμορφη, με πολλούς χαρακτήρες, άριστα ψυχογραφημένους, αρκετές ανατροπές. Αφήγηση γεμάτη λυρικότητα, σχήματα λόγου, περιγραφές. Η περιγραφική ικανότητα της συγγραφέως βλέπω ότι είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη ωστόσο σε πολλά σημεία εντόπισα αρκετές επαναλήψεις. Πληθώρα συναισθηματικών διακυμάνσεων, εκεί που ξεκαρδίζεσαι στα γέλια, ξαφνικά συγκινείσαι, συμπονάς, κλαις.

Ανάγνωσμα με ευφυές χιούμορ, φιλοσοφική διάθεση που οδηγεί τον κάθε χαρακτήρα σε μια κάθαρση. Διαβάζεται ευχάριστα και ξεκούραστα. Είναι σαν μια ψυχανάλυση αυτό το βιβλίο. Από τα καλά αναγνώσματα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Ένα διαμάντι θα έλεγα, που σκοπό έχει να περάσει πολλά μηνύματα για τη ζωή. Συγχαρητήρια στη συγγραφέα.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

Η ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ [Βίκυς Στουφή, Εκδόσεις Λιβάνη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στην Αγγλία του 16ου αιώνα, μια μαία καταδιώκεται από έναν αδυσώπητο άρχοντα, καθώς το βρέφος που προσπαθεί να προστατέψει, η Ελοΐζ, φέρει εκ γενετής ένα σημάδι που μοιάζει με τριαντάφυλλο και κληρονομείται από γενιά σε γενιά στις γυναίκες του ίδιου γενεαλογικού δέντρου. Σύμφωνα με μια προαιώνια προφητεία, κάθε γυναίκα με αυτό το σημάδι έχει την ικανότητα να προλέγει το μέλλον, γι' αυτό και η Ελοΐζ αποσπάται βίαια από την αγκαλιά της προστάτιδάς της και καταλήγει στα χέρια του άρχοντα.

Στο παρόν πια, στο Ηράκλειο της Κρήτης, μια εικοσάχρονη κοπέλα ανασύρεται ημιθανής από τη θάλασσα και μεταφέρεται στο νοσοκομείο, όπου ξεψυχά. Λίγο πριν, αποκαλύπτει στον Άγγλο γιατρό που προσπαθούσε να τη σώσει ότι κάποιος Ντάντε την κρατούσε αιχμάλωτη σε ένα κότερο και ότι η αδερφή της, η Δάφνη, που ζει στη Βενετία, κινδυνεύει. Η Δάφνη φέρει το σημάδι του τριαντάφυλλου και βρίσκεται στο στόχαστρο μιας ισχυρής αδελφότητας που καθορίζει τις τύχες του κόσμου.

Οι δρόμοι των ηρώων του δράματος αρχίζουν να διασταυρώνονται, μέσα από ανατροπές, συνωμοσίες, δολοφονίες, έρωτες, σε μια ιστορία που εκτυλίσσεται κυρίως στη Βενετία.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Διαβάζοντας το οπισθόφυλλο του βιβλίου, αντιλαμβάνεται κανείς πως πρόκειται για μια δυνατή ιστορία, μια σύγχρονη περιπέτεια με μια πλοκή κινηματογραφική. Αυτό περίμενα κι εγώ, ωστόσο ξεκινώντας το βιβλίο, δεν δικαιώθηκα. Η απόδοση του στο χαρτί δεν ήταν τόσο καθηλωτική όσο περίμενα.

Ενώ ξεκινάει με μια δυναμική και έναν καταιγισμό εικόνων και συναισθημάτων, στη συνέχεια ενσωματώνοντας στην ιστορία το ερωτικό στοιχείο και την έντονη μοιρολατρική διάθεση, χάνεται η ορμή και η ανατρεπτικότητα που απαιτείται να υπάρχει σε βιβλία τέτοιου είδους. Εξαντλητικές περιγραφές κατά τόπους και πολλές λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να λείπουν, ώστε να υπάρξει μια πιο κινηματογραφική πλοκή και οι ανατροπές να διαδέχονται η μια την άλλη, με γρήγορο ρυθμό. Ήρωες πολλοί και διαφορετικοί, όχι τόσο άριστα ψυχογραφημένοι βέβαια, αλλά και πολύ ενδιαφέροντες. 

Βιβλίο με δομή, με απλό και όμορφο λεξιλόγιο, διαβάζεται εύκολα αν και σε κάποια σημεία πιθανόν να κουράσουν τον αναγνώστη οι εξαντλητικές περιγραφές, οι λεπτομέρειες και οι συχνές επαναλήψεις. Η συγγραφέας έχει πολύ ωραίο λόγο, απλό, μεστό χωρίς φιλοσοφικές εξάρσεις, ρεαλιστικό στην αφήγηση, όχι τόσο ρεαλιστικό στους διαλόγους. Νομίζω πως εκεί θέλει δουλειά. Η γραφή της αν μη τι άλλο σε καθηλώνει και σε κάνει να θες να συνεχίσεις την ιστορία και να ανακαλύψεις την κατάληξη. Δίνω συγχαρητήρια για την τελευταία σελίδα όπου σε παραγράφους διηγείται τη ζωή όλων των ηρώων μετά το τέλος της ιστορίας μέχρι και το τέλος τους.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΑΙΓΛΗΣ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗΣ ΓΩΝΙΑ [Τζένης Χειλουδάκη, Εκδόσεις Πολύχρωμος Πλανήτης]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ξέρεις κάτι φίλε; φίλε μου άγνωστε, κολλητέ ή φίλεχθρε; Είμαι αυτή που είμαι· πλασμένη από άστρα και φως, σκοτάδι και λάβα· πάθος, λάθη και εμμονές, όνειρα, κολλήματα και στραβές· αγαπώ το είναι μου όπως είναι· το αποδέχομαι πια, δεν θα αλλάξω για κανέναν και τίποτα - αυτή είναι και θα είναι η ζωή μου, μέχρι το τέλος.

Αποδέχομαι τον άλλο όπως είναι, απαιτώ όμως να με δεχτούν και εμένα όπως είμαι. Μόνη μου πορεύτηκα 45 χρόνια - μη μου απλώσεις χέρι για να με αλλάξεις. Δεν θα γίνει ποτέ, αν εγώ το επιθυμώ μόνο τότε θα περάσω επίπεδο. Τέρμα οι συμβουλές, τέρμα τα δήθεν. It’s me, και όπως έστρωσα θα κοιμηθώ...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Τζένη Χειλουδάκη. Από το όνομα και μόνο σου έρχονται στο μυαλό πολλά πράγματα. Lifestyle, χλίδα, πασαρέλες, χρήμα, σκάνδαλα, πρόκληση. Η ζωή και οι εμπειρίες της παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον. Κι εκεί λες πως η ζωή η ίδια είναι η καλύτερη συγγραφέας. Θα μπορούσε να είναι προϊόν μυθοπλασίας, αλλά δεν είναι. Από την Αίγλη στην Κρίση, από τον Παράδεισο στην Κόλαση, από την Κορυφή στα Τάρταρα. Ένας φοίνικας που αναγεννάται από τις στάχτες του και έρχεται να δώσει την δική του κατάθεση ψυχής, να χτυπήσει το κατεστημένο, να πει όσα τον πνίγουν, να λυτρωθεί.

Ένα προκλητικό, ευκολοδιάβαστο ανάγνωσμα, που προκαλεί από το βιογραφικό σημείωμα ακόμα. Όσο τρέχουν οι σελίδες, όσο μπαίνεις όλο και πιο βαθιά στην πολυτάραχη ζωή της Τζένης Χειλουδάκη, από τη μια γοητεύεσαι και από την άλλη σκέφτεσαι, στενοχωριέσαι, ζεις την κάθε στιγμή και είναι σαν να έκανες εσύ τα λάθη. Μαθαίνεις από τη ζωή της, ίσως και να αλλάζεις λίγο τη στάση σου στη ζωή και σε όσα σου δόθηκαν απλόχερα και αναθεωρείς. Εκτιμάς τα όσα μόχθησες και τιμάς τους ανθρώπους που στέκονται βράχοι ακλόνητοι δίπλα σου, συνοδοιπόροι.

Ένα πόνημα, που δεν είναι λογοτεχνικό, με λεξιλόγιο ωμό, με αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο. Θίγει πολλά πρόσωπα, ονοματίζει πολλούς, δίνει την εικόνα του lifestyle και του υπερβολικού χρήματος. Μπαίνουμε βαθιά στην εποχή που όλοι νοιάζονταν για το χρήμα, τη δόξα. Την μέγιστη κρίση που υπέστη ο άνθρωπος. Κρίση συναισθηματική, ψυχική. Μια ζωή γεμάτη εθισμούς, χρήμα και σεξ. Μια ζωή που έχει να σου διηγηθεί πολλά.

Χωρίς λογοτεχνικό οίστρο, χωρις προσεγμένο λεξιλόγιο κάτι το οποίο κάποιον λάτρη της λογοτεχνίας και των μυθιστορημάτων ίσως  τον ξενίσει στην αρχή, έχοντας συνηθίσει σε διαφορετικά αναγνώσματα. Συνηθίζοντας όμως την χειμαρρώδη γραφή της Χειλουδάκη και τις λέξεις που ίδια πλάθει, το διαβάζεις απνευστί, το ρουφάς και δεν το αφήνεις αν δεν το ολοκληρώσεις. Τρια τέταρτα μου πήρε για να το τελειώσω και στο τέλος να πω: "Τι ωραία που πέρασα". Γλαφυρότατη, σε αναγκάζει να ζήσεις εσύ ο ίδιος μέσα από τις αράδες τα γεγονότα και να γίνεις όχι θεατής, αλλά πρωταγωνιστής και να σκέφτεσαι πως ίσως κι εσύ ο ίδιος να έκανες τα ίδια πράγματα με την Τζένη. Από τις λίγες βιογραφίες που απόλαυσα ιδιαιτέρως διαβάζοντας την. Συγχαρητήρια!

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ [Αύγουστου Κορτώ, Εκδόσεις Πατάκη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η ιστορία μου αρχίζει από το τέλος – το δικό της και το δικό μου. Έτσι ξεκινά το Βιβλίο της Κατερίνας, μιας γυναίκας που πάλεψε μια ζωή με την ψυχική αρρώστια, και που, αν νικήθηκε, έζησε και μεγαλούργησε ταπεινά χάρη στην αγάπη. Μια οικογενειακή σάγκα γεμάτη ζοφερά μυστικά και θανάσιμες ενοχές, ένα βιβλίο μυστηρίου γύρω από έναν αδιανόητο φόνο και τα δυο του θύματα, και μια κατάδυση σε μια ψυχή που συγκλονίζει με το φως και το σκοτάδι της.
Μας λέει η Κατερίνα:
Αυτό το βιβλίο δεν έχει σκοπό να πληγώσει κανέναν, εκτός απ’ αυτούς που θα το διαβάσουν.
Αυτό το βιβλίο, θα πουν, είναι γεμάτο ψέματα. κακοήθειες, ανακρίβειες, παραχάραξη της οικογενειακής μας ιστορίας από ένα μυαλό χολωμένο κι άρρωστο, που γυρεύει εκδίκηση
για τον θάνατο που μόνο του επέλεξε. Ωστόσο εμένα αυτή είναι η αλήθεια μου, κι από κει και πέρα, ο καθείς ας διαλέξει τη λήθη που του ταιριάζει, που τον ανακουφίζει. έτσι είναι αν έτσι νομίζουνε.
Αυτό το βιβλίο με διαλύει.
Αυτό το βιβλίο έχει σκοπό να με διαλύσει, να με κάνει κομμάτια. Μέσα στα κομμάτια μου είμαι. Κι όποιος την ακούσει δεν θα την ξεχάσει ποτέ. 

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Για το εν λόγω βιβλίο, άκουσα και διάβασα πολλές κριτικές. Ένας έλεγε πως είναι ένα υπέροχο βιβλίο, μια καθηλωτική αληθινή ιστορία. Άλλος έλεγε πως δεν τον κάλυψε η ιστορία, δεν είχε πλοκή, δεν είχε σασπένς, δεν ήταν αισιόδοξο, ήταν ψυχοπλακωτικό. Οι τόσο διφορούμενες κριτικές σε ένα συμπέρασμα με οδήγησαν και γι'αυτό το ξεκίνησα, πως αν μη τι άλλο θα είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο. Ή θα το λατρέψεις ή θα το μισήσεις.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ είναι ένα άρτιο βιβλίο. Πολλά τα πρόσωπα, πολλές οι ίντριγκες, πολλά τα συναισθήματα. Είναι ένα ιδιαίτερο ανάγνωσμα, γραμμένο από μια ιδιαίτερη προσωπικότητα, με ιδιαίτερη γραφή, με ιδιαίτερο λεξιλόγιο και ιδιαίτερη δομή. 

Ενώ όντως δεν υπάρχει πλοκή, ή σασπένς ή ίσως η κινηματογραφικότητα που κάποιος θα ήθελε,  δυσκολεύεσαι να το αφήσεις από τα χέρια σου. Το διάβασα μέσα σε λίγες ώρες, το ρούφηξα κυριολεκτικά χωρίς να κουραστώ στιγμή από τη γραφή του ταλαντούχου συγγραφέα. Καθώς είναι ένα βιβλίο διαμάντι, απαιτείται να το διαβάσεις και μια δεύτερη φορά με λίγη περισσότερη προσοχή και να εμβαθύνεις στους ήρωες, να σου πει ο καθένας την ιστορία του, να βιώσεις μαζί τους τα όσα συμβαίνουν στο βιβλίο.

Το βιβλίο είναι η αφήγηση της ιστορίας της μητέρας του συγγραφέα, που ήταν ψυχικά άρρωστη. Αφήγηση σε α' πρόσωπο, σαν να τα αφηγείται η ίδια η μητέρα του, με καθαρή υποκειμενικότητα και με γλώσσα που σπάει κόκκαλα. Ο συγγραφέας μετουσιώνεται σε Κατερίνα, τσαλακώνεται και μιλά έξω από τα δόντια για ένα θέμα δύσκολο. Θίγει πολλά θέματα και υπάρχει συνεχής εναλλαγή συναισθημάτων που παρόμοια έχω συναντήσει σε μονολόγους στο θέατρο. Ένα βιβλίο πυκνό, μια αφήγηση με εξαιρετική ψυχογράφηση των χαρακτήρων. Ένα καθηλωτικό ανάγνωσμα που αξίζει να διαβαστεί. Γραμμένο από έναν άνθρωπο με κότσια, για ανθρώπους με κότσια και γερό στομάχι. Συγχαρητήρια.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός

ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ ΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟ ΣΟΥ [Αγγελικής Νικολούλη, Εκδόσεις Καστανιώτη]

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

Μια νεαρή και όμορφη κοπέλα εξαφανίζεται μες στη νύχτα. Στη μικρή επαρχιακή πόλη, αστυνομία και ντόπιοι λένε ότι χάθηκε στο δρόμο του εύκολου χρήματος. Μια δημοσιογράφος-ερευνήτρια αναχωρεί αμέσως για το ταξίδι της αναζήτησης. Με οδηγό τη διαίσθηση, ξεκινά από ένα παράξενο όνειρο για να φτάσει αργότερα σε μιαν απίστευτη αποκάλυψη. Μπαίνει σ' ένα παρασκήνιο με υπόπτους, όπου ο ένας οδηγεί στον άλλο και όλοι μαζί συμμετέχουν σε μια τρελή ιστορία με γρίφους και αινίγματα. Αναζητά τον ένοχο απ’ τα σημάδια του. Παίζει μαζί του "τη γάτα με το ποντίκι". Μια αλλόκοτη σχέση την δένει με το δράστη. Η παράσταση δείχνει να μην έχει τέλος.

Μια πόλη-μυστήριο, με ανθρώπους που λένε λίγα αλλά ξέρουν πολλά. Ένα κρυμμένο ημερολόγιο, με αμαρτίες από το παρελθόν και προφητείες για το μέλλον. Ίντριγκες, έρωτες και πάθη, σε έντονους, κινηματογραφικούς ρυθμούς, με την αγωνία να μην εγκαταλείπει ποτέ τον αναγνώστη. Μια συναρπαστική περιπέτεια, ένα σενάριο από εκείνα που μόνο η ζωή ξέρει να γράφει.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Η Αγγελική Νικολούλη είναι σε όλους μας γνωστή. Δεν είναι ευρέως γνωστό βέβαια το έργο της σχετικά με τη διαλεύκανση πολλών εγκλημάτων και υποθέσεων που οι αρχές δεν κατάφεραν να εξιχνιάσουν. Στο πρώτο της βιβλίο καταγράφει τα γεγονότα όπως η ίδια τα έζησε στην διαλεύκανση μιας υπόθεσης όπου απασχόλησε για καιρό τα media.

Το πρώτο βιβλίο της Αγγελικής Νικολούλη, το οποίο είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, είναι ένα μικρό και ευκολοδιάβαστο αναγνωσμα. Μου πήρε μόλις τρεις ώρες για να το ολοκληρώσω μιας και δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου.

Φαίνεται από τις πρώτες αράδες πως η συγγραφική ικανότητα της δημοσιογράφου-ερευνήτριας θέλει δουλειά, η αφήγηση σε α' πρόσωπο θυμίζει ρεπορτάζ, αφού είναι απλά η καταγραφή των γεγονότων. Λείπουν τα σχήματα λόγου που χρησιμοποιεί ένας συγγραφέας καθώς και η κινηματογραφική πλοκή που σε τέτοια αναγνώσματα σου κόβει την ανάσα. Ωστόσο, δεν μπορεί κανείς εύκολα να το αφήσει από τα χέρια του ακόμα και όταν ο δολοφόνος σκιαγραφείται έντονα. 

Ωραία ιστορία, πολλοί ύποπτοι, πολλά στοιχεία τα οποία αν είχαν γραφτεί με τρόπο τέτοιο ώστε να μην μοιάζει με ρεπορτάζ θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα από τα ωραιότερα βιβλία αστυνομικού είδους. Ελπίζω η εμπειρία που θα αποκτήσει ως συγγραφέας να δώσει στους αναγνώστες της εξαιρετικά αναγνώσματα.

Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός